GİDEMİYORUM...

GİDEMİYORUM...

Dikenleri batıyor vardığım yolların tünellerinin sırtındaki telli dikenler.Ayaklarıma kan oturmuş ve sitemkar bir mavi tutturmuşum dilimde bitmeyecek bir türkü bu , yolun sonuna değin sürecek.Mırıldanıyorum ve rüzgarla yok oluyor dudaklarımdan dökülen o narin name.Gitsem suç,kalsam gurursuzum biliyorum.Gidemiyorum...

Göçmen kuşlar beni aralarına almak isterler mi?Yaralı kırlangıçlar gibi yoksa terk mi edilirim viran olmuş bir şehrin en yüksek tepelerinde?Ne çok soru soruyorsun dedi gamlı baykuş.Sormanın diğer bir adının da önemsenmek olduğunu bilmeden...

Kanatlarımdan merhamet akıyor olmalı,yorgunlukla karışık.Bir leyleğin yuvasında acaba dinlensem bana beyaz yorgan sererler mi çiçekli kanaviçeleri olanından.Bir tasta çorba verseler;hayda yeme de yanında yat!Kapıya kadar geldim.Elim kapıya değdi değecek ama vuramıyorum.Gitsem suç,kalsam gurursuzum biliyorum.Gidemiyorum...

Penceresine bugün hiç konmadım karşı ki binada oturan küçük kızın.Annesi taze kurabiye yapmış olmalı.Hangi kitapta ki kuşu bana benzetiyor bugün acaba?Üç beş kırıntıyı bana ayırmışsa da o yöne doğru uçamıyorum.Kanatlarımdan merhamet akıyor olmalı, yorgunlukla karışık.Elim pencereye değiyor,pencere açılmıyor.Gitsem suç,kalsam gurursuzum biliyorum.Gidemiyorum...

Bilinmez tepeleri aşmak istiyor deli gönlüm.Ab-ı hayat suyunda dala çıka yıkanmak.Belki tüm tüylerimi tek tek yakıp,küllerimden yeniden Zümrüdü Anka kuşu olarak doğmak.Ateşe yaklaşıyorum.Elim ateşe değiyor,ateş yakıcı,ölüm korkutuyor.Gitsem suç,kalsam gurursuzum biliyorum.Gidemiyorum...

Ölüm beni korkutuyor...."

Ümmiye Nur YILMAZ