Bu Öfke Neden?

Neden Bu Kadar Öfkeliyiz?

Son zamanlarda fark ediyor musunuz?

Herkes biraz gergin.

Trafikte, evde, işte, sosyal medyada… Sanki en ufak bir şeyde patlamaya hazırız.

Birine bir şey söylüyorsun, hemen yanlış anlaşılıyor.

Bir fikir söylüyorsun, hemen cephe alınıyor.

Sanki hiç kimsenin kimseye tahammülü yokmuş gibi.

Belki de gerçekten öfkeliyiz.

Ama kime?

Hayat kolay değil.

Geçim derdi, gelecek kaygısı, çocukların sorumluluğu, hiç bitmeyen işler…

Herkes bir şeylerin yükünü taşıyor. Ama kimse “Ben yoruldum” diyemiyor.

İçimiz çok dolu aslında.

Konuşsak ağlayacak gibiyiz ama onun yerine kızıyoruz.

Çünkü üzgün görünmek zayıflık gibi geliyor, öfkeli olmak daha güçlü duruyor.

Durup nefes almıyoruz.

Eskiden insanlar aynı düşüncede olmasa da bir arada oturabiliyordu.

Şimdi farklı düşünmek bile tehdit gibi algılanıyor.

Oysa herkes aynı olmak zorunda değil ki.

Belki çözüm çok büyük şeylerde değil.

Biraz susmakta.

Biraz dinlemekte.

Hemen cevap vermemekte.

Çünkü bazen karşımızdakine değil,

aslında içimizde birikenlere sinirleniyoruz.

Ve belki de en çok ihtiyacımız olan şey şu, 

Birbirimize karşi değil, biraz hayata karşı sabırlı olmak.