FISILTI

FISILTI

Bölüm 1 – Saat 03:17

Saat 03:17’de uyandı.

Bunu ilk anda fark etmedi. Önce karanlığın ağırlığını hissetti. Oda her zamankinden daha sessizdi. Sessizlik öyle yoğundu ki, nefes almak bile gereksiz bir hareket gibi geliyordu.

Gözlerini açmadı.

Karanlıkta gözlerini açmanın bir anlamı yoktu. Yatağın kenarı, komodin, kapı… Hepsi yerindeydi ama sanki biraz daha uzaktaydılar. Odanın sınırları, gecenin içinde genişlemiş gibiydi.

Bir süre öylece yattı.

Saatin kırmızı ışığı göz kapaklarının arasından sızdı.

03:17

Bu saat ona ait değildi. Hiçbir alarm bu saatte kurulmazdı.

Yan dönmek istedi. Vazgeçti.

Tam o anda, düşüncelerinin arasına sızan ama onlara benzemeyen bir şey fark etti.

Işığı yakma.

Bu bir emir değildi. Daha çok, önceden bilinen ama unutulmuş bir hatırlatma gibiydi.

Yatağın kenarına oturdu. Ayakları yere değdiğinde soğuk hissetmedi. Bu tuhaftı. Kıştı ve zemin her zaman soğuk olurdu.

Kim var? dedi.

Ama yalnızlık hissi de gelmedi.

Bugün zor bir gün olacak.

Ama geçecek.

Ben, senin söyleyemediklerinim.

İnsana iyi gelen bir şey, gerçekten zararsız olabilir miydi?

— Devam edecek