Büyümenin Rengi

Mart 7, 2026 - 22:31
Mart 7, 2026 - 12:04
 0  7
Büyümenin Rengi

Ve sonra kendi içime döndüm.Sessizce kıvrıldım yalnızlığımın bağrına. Kendime dokunmadan, ürkütmeden...Yıllar boyunca dünya ile arama pembe, yalancı bir duvar örmüştüm. Rengini içimdeki çocuk seçmişti. Her şeyin en güzel hâlini alacağına yürekten inanan bir çocuktu o. Susmayı öğrenemeyen, hâlâ konuşan o çocukla yaşadım yıllarca. Ne zaman içim daralsa, o duvarın dibine oturur, onun kurduğu hayallere sığınırdım. Sonra yetişkin olan, siyahlara bürünmüş gerçekçi ben çıkageldi. Pembe duvarlarımın üzerine kara bir bulut gibi çöktü. O gün içimde bir ses ilk kez susmayı öğrendi. Neden bu renkten bu kadar nefret ettiğini bir türlü öğrenemedim. Oysa beni her şeyin güzel olacağına inandıran da oydu. Mevsimlerden hep baharı seçmiş, çiçeklerden en güzel kokuları pembe duvarlarımın gölgesine ekmişti. Her sabah özenle kalkar, onları sular, büyümelerine sevinirdim. Bazı sabahlar toprağı elimle yoklar, hâlâ canlılar mı diye içimden sessizce sorardım. Büyüdüm. Ve artık o çocuğu göremiyorum. Eskiden bazen, az da olsa, ziyaretine gider; hâl hatır sorardık. Şimdi ise benden umudunu yitirmiş olmalı ki, solmuş ve gülümsemesi silinmiş duvarlarımla her sabah sessizce selamlaşıyorum. Ve bu acı değişime sadece büyümek diyorlarmış. Ne acı… Büyümenin çiçeklerini solduracağını, renklerinden vazgeçmek demek olduğunu bilemedim. Şimdi içimde solgun bir baharın içinden yürüyorum. Ne tamamen karayım ne de eskisi gibi pembe… Ama biliyorum— bir yerlerde hâlâ rengini bana soran o çocuk bekliyor.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Elif Hanne 1996 doğumlu. Çocukluğundan beri bulduğu her satıra tutunan, İnsanlardan nefesi daraldıkça kalem ve defterlerine sığınan, iç seslerin izini süren naçizane bir kalem.