Kalbin Kozalakları

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...
23 Şubat 2026 - 22:00
23 Şubat 2026 - 22:00 ⏱ 1 dk Okuma Süresi
 0  33
Kalbin Kozalakları

Kalbinin kozalaklarına saksılarda çiçekler ektim.

 Her sabah gözyaşlarımın suyuyla suladım onları.

 Emek emek büyüttüm.

 Ama bazı topraklar vardır; ne kadar su versen de kök tutmaz, ne kadar sevilirse sevilsin yabancıyı içinde barındırmaz.

Ben büyüttüm, çiçekler açtı, ama sen bahar olmayı hiç istemedin.

Ben bekledim.

 Mevsimler değişti, ben değiştim.

Çiçekler solmadı aslında, sadece ben onları tutan ellerimi yordum.

 En çok da bunu öğrendim: insan, başkasının kalbinde kendi emeğiyle yuva kuramıyor. 

Ve insan, bazen en çok emek verdiği yerden sessizce çekiliyor.

O yüzden şimdi söktüm saksıları kalbinden.

 Toprağı silkeledim ellerimden.

Kendime döndüm. İlk kez, suyu eksiltmeden, toprağı suçlamadan.

Ve bir kez daha anladım;

Bazı çiçekler başkasında değil, insanın kendi içinde açıyormuş meğer.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Elif Hanne Çocukluğundan beri bulduğu her satıra tutunan, İnsanlardan nefesi daraldıkça kalem ve defterlerine sığınan, iç seslerin izini süren naçizane bir kalem.