Şiir

KALBİN HİRASI

Nasıl bir müpteladır gözlerin, arzdan, berzaha gezdirir beni

Ey! suskunluğunla acılarımı terbiye eden

Levh-i mahfuzda harf harf ruhumun ufuklarına yaslanan

Gönül tezgahıma ilmek ilmek dokunan çilem.

Varlığım kalmamış, hasretinden

İnan, sensiz yaşanmaz bir anlık, bana her yer zifiri bir karanlık...

Kelimelerim, hicret mağduru kalem kırık

Dudağımı, gözlerimi esir aldı insafsız bir hıçkırık.

Ah! sen iste Tuğba dalına kurayım salıncağını.

zülüflerinle dokuyayım kalbimde otağını

Hicran'ın kuşattığı iklimlerde, ey !bağrımda yeşeren tohum

Maveradan çağır beni artık masiva ikliminden yokum.

Sükuta gömüldüm, çıkar beni ne olur.

Kalbimin Denizi gülüşünle durulur.

Ah gelmedin, suyu çekildi kuyuların

Cazibesi kalmadı efsunlu uykuların...

Sabrın mükafatını mahşere saklar mevla

Artık ölmek sensiz yaşamaktan daha da evla...

Beyhude mi çalıyorum zuleyha,yüreğinin kapılarını

Adına hutbe mi okutayım, inanman için...

Sebebini hangi kitapta bulayım reddin için

Alevli bir yankı gibi sesini duyuyorum.

Tutuşan bir nağmede boğuluyorum.

Bir türkünün ritminde eriyor ,akıyorum

Sen anlasan dilimi eğer, heves etmem entellerin tapınaklarına...

Ah! bir konuşsa içimdeki gökyüzü...

Sustukça ağlatıyorsun içimdeki gündüzü...

Hatırlatıyor duruşun güvercin yuvasını örümcek ağını

Ellerimi kevser ile yıkamadan acmıyacağim duvağını.

Zindanlara bile bahar uğruyor da

Uğramıyor bana mevsimler, kabullenmiyor sessizliğimi

Güvercin yuvası gamzelerinde yosun tutsa da rüyalarım

İsmini dağ çiçeklerine ezberlettim, vuslatsızdır duygularim.

Unutma! dağ doruklarında bir dervişin heybesinde,rüyasında haykırışlarım...

Nedendir bilmem,sana gelirken ölümle sanandım.

Gözlerin, bir muamma denizi sahillerinde çırpınıyor kalbim.

Aynaların can verdiği yerde, hasretindir payıma düşen ganimet.

Bu sevda gönlüme gözlerinden, kirpiklerinden yayıldı.

Seni sevmek günahıma kefaret sayıldı.

Kitap:Mislina Kalbin Yankısı

Yusuf sarı