İçindeki Başlangıç serisi - III (Bilgi ile bilgelik aynı şey değildir.)

İlk yazımızda hiçbir karşılaşmanın bütünüyle rastlantı olmadığı hakkında konuşmuştuk. İkinci yazımızda ise gerçek yolculuğun dışarıya değil, insanın kendi içine doğru olduğu üzerine birlikte düşündük. Bu hafta ise belki de çağımızın en büyük yanılgılarından birinin kapısını aralamaya çalışacağız. Ve serinin üçüncü yazısı ;

Bilgi ile bilgelik aynı şey değildir.

Gerçek bilgi, yaşanarak dönüşüme uğrayan bilgidir.

Sanıyorum insanlık, tarihin hiçbir döneminde bugünkü kadar bilgiye sahip olmamıştır. Cebimizde taşıdığımız küçük bir ekran sayesinde dünyanın öbür ucundaki bir kütüphaneye saniyeler içinde ulaşabiliyoruz. Sayısız kitap okuyabiliyor, binlerce konuşma dinleyebiliyor, milyonlarca cümleyi ezberleyebiliyoruz. İlk kez karşılaştığım bir kelimeyi saniyeler içerisinde çözümleyebiliyor, hangi dil olduğundan okunuşunu, ne ifade ettiğine kadar anında öğrenebiliyoruz. Fakat bütün bunlara rağmen, neden kendimizi anlamakta hâlâ bu kadar zorlanıyoruz?

Belki de ne kadar bildiğimiz değil; bildiklerimizin bize ne kadar dokunduğudur.

Bir insan sabır üzerine yüz kitap okuyabilir. Fakat gerçek sabır, beklemek zorunda kaldığında doğar. Affetmenin ne olduğunu yüzlerce kez dinleyebilir. Ama affetmek, ancak canını acıtan biriyle karşı karşıya geldiğinde anlam kazanır. Cesaret üzerine sayfalar dolusu not alabilir. Fakat cesaret, korkunun hiç olmadığı yerde değil; korkuya rağmen atılan ilk adımda ortaya çıkar.

Çünkü bilgi zihni doldurur.

Bilgelik ise insanı dönüştürür.

İşte bu yüzden bazı insanlar çok şey bilir ama az şey görür. Bazıları ise az konuşur, fakat tek bir cümleleri yıllarca zihninizde yaşamaya devam eder. Aradaki fark, sahip oldukları bilgi miktarı değil; o bilgiyi hayatlarının ateşinden geçirip geçirmedikleridir.

Demir ateşe girmeden kılıç olabilir mi?

Ya tohum toprağa düşmeden ağaç.

Kanımca insan da yaşadığı acılarla, yaptığı hatalarla, bekleyişleriyle ve yüzleşmeleriyle yoğrulmadan bilgeleşmez.

Belki bu yüzden cevaptan çok soru önem arz eder. Çünkü hazır cevaplar yalnızca hafızaya yerleşir; doğru sorular ise insanın içine yerleşerek onu değiştirmeye başlar. Bir yazıyı bitirdiğinizde yeni bilgiler öğrenebilirsiniz. Onu uygulayın.

Belki bugüne kadar peşinden koştuğumuz şey bilgi değildi.

Belki aradığımız, bizi değiştirecek bir bilgelik, tek bir hakikat.

Çünkü insanın gerçekten bildiği şey, hafızasında taşıdığı değil; karakterine dönüşen şeydir.

Gelecek hafta birlikte şu sorunun peşine düşeceğiz: Semboller bir dil mi oluşturur?

İsmail Yüksel

Fikir İzleri okurları için kaleme aldığım "İçindeki Başlangıç" serisindeki yolculuğumuza her çarşamba birlikte devam ediyoruz.