DENEME

BAZI EKSİLMELER SESSİZDİR OYSA

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Belki de mesele eksilmemek değildir. Eksildiğimiz yerlerden yeniden ışık almayı öğrenmektir.

İnci Çilsal

12 Ağustos 2026 - 08:56

12 Ağustos 2026 - 08:56 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

0 24

Kanatlarınızı görün.. başkaları göremese bile kırsalarda çıkarın?✨️

Bazı eksilmeler sessiz olur. Kimse fark etmez. Aynı saatte uyanır, aynı yoldan yürür, aynı cümlelerle konuşursun. Gülersin de. Fakat insanın içindeki odalardan biri artık boş kalmıştır. O odanın kapısını yalnızca geceleri duyarsın; rüzgâr vurdukça hafifçe aralanır.

Büyümek, bana eskiden çoğalmak gibi görünürdü. Daha çok insan tanımak, daha çok şehir görmek, daha çok anı biriktirmek...

Oysa zaman geçtikçe anladım ki; büyümek bazen eksilmeyi öğrenmektir. Her yıl kendinden bir parçayı geride bırakıyorsun. Bir inancı, bir umudu, bir çocukluk alışkanlığını ya da seni sen yapan masumiyetlerden birini...

İnsan en çok da kimseye anlatamadığı şeylerin ağırlığını taşırken yoruluyor. Çünkü söylenmeyen cümleler, zamanla insanın içinde yaşayan başka bir dile dönüşüyor. Kimsenin bilmediği bir alfabe oluşuyor kalbinde.

Belki de bu yüzden bazı insanlar sessizdir. Söyleyecek sözleri olmadığı için değil; kelimeler artık yük taşımaktan yorulduğu için...

Hayatın en tuhaf yanı ise hiçbir şeyin tamamen bitmemesi. Unuttuğunu sandığın bir koku, eski bir şarkı ya da akşamüstü gökyüzündeki solgun bir renk, yıllardır dokunmadığın duyguları yeniden uyandırabiliyor. Meğer hafıza, sandığımız kadar adil değilmiş. Bize en çok acıtan anları, en canlı renkleriyle saklıyormuş.

Yine de insan yaşamaya devam ediyor. Çünkü umut, bazen büyük hayaller değildir. Sabah camı açıp içeri dolan serinliktir. Yol kenarında açmış yabani bir çiçektir. Tanımadığın birinin gülümsemesidir. Dünyanın hâlâ tamamen kararmadığına dair küçük kanıtlardır.

Belki de mesele eksilmemek değildir. Eksildiğimiz yerlerden yeniden ışık almayı öğrenmektir. Çatlaklarından güneşi içeri buyur edebilen insanlar, kusursuz olanlardan daha çok hatırlanır.

Çünkü insanı tamamlayan şey, hiç kırılmamış olması değil; kırıldığı yerleri inkâr etmeden yürümeye devam edebilmesidir. Belki de hayat, tam da bunu fısıldıyordur: Eksilerek de bütün kalınabilir.

Etiketler:

Önceki Makale

DİJİTAL ESARET

Sonraki Makale

GÜNEŞİN SIRRI

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

İnci Çilsal Maltepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü mezunuyum. Amatör bir yazarım; şiir, öykü ve denemeler kaleme alıyorum. Yazılarımda insanın iç dünyasını, gündelik hayatı ve farklı duygu hâllerini edebî bir dille ele alıyorum. Daha önce Senfoni Dergisi'nde çeşitli çalışmalarım yayımlandı. Yazarlık yolculuğumu farklı edebiyat mecralarında sürdürmeye devam ediyorum.