VALİZİMİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE

Pencereden dışarıyı izlerken öyle dalmışım ki dudaklarıma götürdüğüm kahvenin sıcaklığıyla kendime geldim. Bir anda kendimi bu eve, hatta bu şehre taşındığım ilk günde buldum. Yeni başlangıçlar, yeni umutlar, yeni bir hayat, belki de yeni bir ben, kim bilir!

Her şey nasıl mı başladı? Haydi, bana eşlik edin de size buralarda ne aradığımı anlatayım.

Yaşadığım şehirde bazı döngüler tamamlandıktan sonra hayatımın her alanında bir şeyler çatırdamaya başlamıştı. Her şey yolunda gibi görünse de hayat bana bazı sinyaller veriyordu. Her zaman yaptığım şeyler beni mutlu etmiyordu, hatta bazen yetmiyordu bile. İş hayatındaki sorunlarım artmaya başladı, çevrem değişmeye başladı, evdeki eşyalar bile bozulmaya başlamıştı.

Hayat ufaktan ufaktan değil, bayağı bayağı değişim sinyalleri veriyordu. Değişimleri pek sevmeyen biri olarak ilk etapta görmezden geldiysem de baktım, hayat bir şeylerin dozunu artırıyor; ben de çevremde ve hayatımda ufak değişimler yaparak hayatın değişim kuralına uyum sağlamaya çalıştım.

Her zaman şükrederek uyandığım odamda bir sabah çok huzursuz uyandım. Duvarlar üzerime üzerime geliyor, beni boğuyordu adeta. Kendime gelirim diye kahve yapmak için mutfağa girdiğimde kahve makinesi bir anda bozuldu. Düşünebiliyor musunuz, kahve makinesi bile bana kahve vermedi.

Peki, deyip üzerimi değiştirerek dışarı çıktım. Sahilde yürüyüş yapmak iyi geldi ama bir gariplik vardı. Denizi izlerken anladım ki bu şehir beni boğuyordu.

Eve döndüğümde yatak odasında beni bekleyen bir sürpriz vardı. Gardırobun üstündeki mavi valiz, yatağın üzerine ağzı açık ve boş bir şekilde düşmüştü. Gözlerime inanamadım. Kaç dakika öyle şaşkınlıkla kalakaldım, bilmiyorum. O valiz, bulunduğu yerden yatağın üzerine nasıl öyle ağzı açık bir şekilde düşmüştü, hiç anlamadım. Ben anlamamıştım ama hayat anlatmakta çok ustaydı.

Telefonun çalan sesiyle salona koştum. Arayan, uzun süredir görüşmediğim bir arkadaşımdı. Biraz eski günleri yâd ettikten sonra asıl meseleye geldi. Başka bir şehirde bana çok iyi şartlarla bir iş teklif ediyordu. “Geliyorum.” dedim.

Ve bugün, bu şehre taşınalı tam bir yıl oldu. Ondandır bu dalıp gitmelerim. Peki, bir yılda ne mi değişti?

Şu an çok daha iyi bir hayat yaşıyorum. Bulunduğum yerde üst düzey yöneticiyim. Çok güzel bir şehirde, çok güzel bir muhitte oturuyorum. Şahane arkadaşlıklar ve dostluklar edindim. Mutlu ve huzurluyum. Kısacası her şey yolunda.

Siz şu mavi valizin bana ettiğine bakın hele…