YÜREĞİMİZDE TAŞIDIĞIMIZ GİZLİ VALİZLER

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Bir insanın yüzüne bakarak yüreğindeki yükü anlayamayız. Bazen en çok gülenler, en ağır valizleri taşıyanlardır.

9 Kasım 2026 - 06:35
9 Kasım 2026 - 06:35 ⏱ 3 dk Okuma Süresi
 0  10
YÜREĞİMİZDE TAŞIDIĞIMIZ GİZLİ VALİZLER

YÜREĞİMİZDE TAŞIDIĞIMIZ GİZLİ VALİZLER

İnsanın yüreği bir valize benzer. Dışarıdan bakıldığında ağzı kapalı, sıradan bir kutu gibi görünür. Oysa içinde neler taşıdığını, hangi anıları sakladığını, hangi acıları biriktirdiğini yalnızca sahibi bilir.

Kimi insanın valizinde çocukluğundan kalma güzel hatıralar vardır. Bir annenin kokusu, babanın şefkatli bakışı, eski bir bayram sabahı, unutulmayan bir dostluk… Kimi insanın valizinde ise kimseye anlatamadığı kırgınlıklar, yarım kalmış hayaller ve yıllardır içine gömdüğü gözyaşları saklıdır.

Bazen bir gülümsemenin ardında koca bir hayatın yorgunluğu gizlidir. İnsan, en ağır yüklerini bile belli etmeden taşımayı öğrenir. Kalabalıkların arasında güler, sohbetlere katılır, hayatına devam eder. Ama kimse bilmez ki o insanın yüreğinde kaç kez vedalaştığı, kaç kez yeniden başlamaya çalıştığı vardır.

Üstelik her valizin ağırlığı aynı değildir. Kimi geçmişinden kopamaz, kimi geleceğe dair korkularını taşır. Kimi affedemediği insanları, kimi de kendisine söyleyemediği sözleri biriktirir. Bazılarıysa artık hatırlamak istemediği anıları bile yanında taşımaktan vazgeçemez.

Hayat yolculuğunda valizimize yeni şeyler ekleriz. Bazen bir insan girer hayatımıza ve içimize umut bırakır. Bazen bir ayrılık gelir, en güzel anılarımızın üzerine sessizce bir hüzün örter. Zaman geçer, yollar değişir, insanlar hayatımızdan çıkar ama bazı duygular bizimle yolculuk etmeye devam eder.

Belki de insanın en büyük ihtiyacı, bir gün karşısına çıkıp valizini açabileceği güvenilir birinin olmasıdır. Yargılanmadan anlatabilmek, gözyaşlarını saklamak zorunda kalmamak, güçlü görünmeye çalışmadan da anlaşılabilmek…

Çünkü herkesin içinde kimseye göstermediği bir valiz vardır. Kiminin fermuarı sıkıca kapalıdır, kimininki ise yıllardır açılmayı bekler.

Unutmayalım; bir insanın yüzüne bakarak yüreğindeki yükü anlayamayız. Bazen en çok gülenler, en ağır valizleri taşıyanlardır.

Ve belki de insanı tanımak, dışarıdan nasıl göründüğüne değil, yüreğindeki valizde neler taşıdığına dokunabilmektir.

Ayşe Küçükışık

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

AYŞE KÜÇÜKIŞIK Ayşe Küçükışık Yazar • Şair • Editör “Her yazarın kaleminin ardında bir yaşam hikâyesi vardır. Ayşe Küçükışık’ın yazarlık yolculuğu da çocukluk yıllarında başlayan bir hayalin, engellere rağmen vazgeçmeyen bir azmin ve yıllar boyunca süren üretme tutkusunun hikâyesidir.” Ayşe Küçükışık, 05 Mayıs 1972 tarihinde Berlin’de çalışmak üzere Almanya’ya giden bir Türk işçi ailesinin çocuğu olarak doğdu. Altı yaşına kadar Berlin’de yaşadı. Daha sonra ailesiyle birlikte Türkiye’ye dönerek ilk ve orta öğrenimini Mersin’de tamamladı. İşitme güçlüğü nedeniyle eğitim hayatında çeşitli zorluklar yaşadı ve lise ikinci sınıfta örgün eğitimini bırakmak zorunda kaldı. Ancak bu engeller, yazmaya olan ilgisini ve üretme azmini azaltmadı. Yazarlık yolculuğuna, ortaokul yıllarında katıldığı bir hikâye yarışmasıyla ilk adımını attı. Kaleme aldığı hikâye önce okul birincisi, ardından il birincisi seçildi. Öğretmenleri tarafından iller arası yarışmada temsil edilmesi için girişimlerde bulunulsa da ailesinin izin vermemesi nedeniyle bu önemli fırsata katılamadı. Yaşadığı hayal kırıklığı, onda vazgeçmek yerine yazmaya daha sıkı sarılma isteği uyandırdı. Bu süreçten sonra ailesinden gizli şiirler yazmaya başladı. Şiirleri 90’lı yıllarda “Eda Alaş” mahlasıyla Mersin’deki çeşitli radyolarda yayımlandı ve dinleyicilerden ilgi gördü. Bir radyo kanalından çalışma teklifi almasına rağmen ailesinin izin vermeyeceğini düşündüğü için bu teklifi değerlendiremedi. Buna rağmen yazmaktan hiç vazgeçmedi; yaşadığı her deneyimi kalemine taşıdı. Şiir, öykü, deneme ve roman türlerinde eserler veren Ayşe Küçükışık, insanın iç dünyasını, yaşamın izlerini ve toplumsal konuları içten bir anlatımla ele almaktadır. Yazdığı 100’e yakın şiirin bir kısmı Fikir İzleri Platformu’nda ve diğer dijital platformlarda yayımlanmıştır. Ayşe Küçükışık'ın kaleme aldığı "Almanya Treni" adlı roman, 2010'lu yılların başında TRT tarafından düzenlenen bir senaryo yarışmasına gönderildi. Eserin konusu ilgi görmesine rağmen, senaryo teknik formatına uygun hazırlanmadığı için değerlendirme sürecini tamamlayamadı. Daha sonra Wattpad'de yayımlanan roman, zamanla hesabına erişim sağlanamaması nedeniyle uzun süre okurlardan uzak kaldı. Ancak yazarın yıllar önce sakladığı çıktılar ve notları, bu hikâyenin yeniden hayat bulmasını sağladı. Aradan geçen yıllarda ilk Türk işçilerinin Almanya yolculuğuna ilişkin araştırmalarını derinleştiren Ayşe Küçükışık, tanıklıklardan, tarihî kaynaklardan ve aile anlatılarından yararlanarak romanını yeniden ele aldı. Bugün “Almanya Treni”, ilk hâlinden çok daha kapsamlı, belgesel yönü güçlendirilmiş yeni versiyonuyla Fikir İzleri Platformu’nda bölüm bölüm yayımlanmaktadır. Tamamladığı ARDA adlı romanı da gerçek hayattan esinlenerek yazılmış olup Fikir İzleri Platformu’nda okurlarla buluşmuştur. Hâlen Fikir İzleri Platformu’nda editör olarak görev yapmakta, eserleri kişisel blogunda ve çeşitli dijital platformlarda okurlarla buluşmaktadır. Yazıları; kişisel blogu, Wattpad, Pinterest ve sosyal medya hesapları aracılığıyla geniş bir okur kitlesine ulaşmaktadır. Roman, şiir ve öykü çalışmalarını sürdürmekte; yaşanmış hayatları edebiyatın gücüyle geleceğe taşımayı amaçlayan eserler üretmeye devam etmektedir.