Hissizleşmek

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Serenay Korkmaz

18 Ağustos 2025 - 00:04

0 234

Paltosunu alıp çıkmıştı o gece. Hiçbir şey söylemeden, bağırıp çağırmalarımız cinlerin davuluna doluşup gitmişti. Kuru sessizlik bir de ben kalmıştım her zamanki gibi. Fakat bu kez farklıydı sanki, sanki paltosunun cebinde ezilmiş yüreğimi de bir peçeteye sarıp götürmüştü. O kadar gürültünün sonunda hiçbir şey hissetmeden donup kalmamın başka bir açıklaması olamazdı. Kapıyı öyle sert çarpmıştı ki dizlerimin titremesiyle köşedeki koltuğa yığılıp kalakaldım. Sonra dediğim gibi garip bir şekilde hiçbir şey hissetmedim. Olağanca yaşanmışlık bana ait değil gibiydi. Anılar gözümde canlanıyordu fakat yabancı kimseleri, fütursuzca seyrediyordum uzaktan usulca. Geri eve döner diyeydi belki de bu pervasız tavırlarım. Oturduğum yerden doğrularak kalktım, kendimden emin adımlarla odamızın yolunu tuttum. Uzandım, soğuktu yatak ve yatağın soğuk tarafı ona aitti. Elimi gezdirdim yastığında garabet bir biçimde hâlâ hiçbir şey hissetmiyordum. Ilıkça iki sakit yaş süzüldü görme deliklerimden. Neden öyle oldu bilemedim hissiz birinin gözyaşı olur muydu? Yavaşça kapattım gözlerimi. Ağlama sesleri geliyordu uzaktan gözlerimi açmak istiyordum lâkin bir şeyler engelliyor gibiydi beni. Üstümde bir ağırlık vardı. Buram buram toprak kokuları geliyordu burnuma. Uyanmak istiyordum artık etrafımdaki ağlaşmalar, çığlık sesleri ürpertmişti beni. Gırtlağıma biri yumruk atmıştı sanki, nefesim daralmaya başlamıştı. Uyanmıştım artık gözlerimi açtığımda elim direkt onun yattığı köşeye gitmişti hâlâ soğuktu buz gibiydi, buz gibi soğuk. Gözlerimi açmıştım fakat sesler kesilmemişti. Birileri hâlâ bağırıyor, ağlıyordu kulağımın dibinde. İşte ben o an anladım o yatağın soğuk tarafının bana ait olduğunu. Kapıyı çekip çıkanın bir daha dönmeyecek olanın ben olduğunu yeni anlamıştım. Yığılıp kaldığımda acı hissetmediğim o an anlamalıydım oysa. En çok acıyı ben sırtlanmıştım, bir hırka gibi giymiştim yıllar boyunca. Fakat donup kalmıştım öylece ne ses vardı ne seda. Fakat şimdi anlıyorum neden artık acı duymadığımı ölüler acıyı hissetmezmiş.