ÇOCUK EDEBİYATI

AĞACIN MÜJDESİ

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Ulu bir ağacın müjdesiyle vadiye gelen iyilik sever çocuk, çiçekleri zehirli otlardan temizleyerek doğaya yeniden can verir.

Umran Tezcan

8 Ağustos 2026 - 11:23

8 Ağustos 2026 - 11:23 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

0 29

Masalsı bir vadide, ulu bir çınar ağacının altında, çocukların zehirli otları temizleyerek çiçeklere can suyu verdiği, doğa ile iç içe bir yardımlaşma anı.

Ağacın Müjdesi

Ulu bir ağaç, vadiye kök salmış bütün çiçeklere bir haber verdi. Günün birinde aralarına temiz kalpli bir çocuğun geleceğini ve her birine güç katıp destek olacağını söyledi. Çiçekler bu ağacın müjdesiyle umutlandı; çünkü uzun süredir yalnızdılar ve toprağın üstünde tek başlarına ayakta kalmaya çalışıyorlardı.

Fakat vadinin en büyük derdi, etrafı saran ve kökleri kurutan zehirli otlardı. Bu yabani otlar çiçeklerin suyunu çalıyor, güneş ışığını kesiyor ve gün yüzü görmelerine engel oluyordu. Ağacın verdiği müjdeyle direncini artıran çiçekler, bu zor durumda bile bekleyişlerini sürdürdü.

Tam bu sıkıntılı günlerde, yakın köyden saf ve iyi niyetli bir çocuk geldi; adı Barlas'tı. Barlas, güç birliği edip iyilikle birbirine omuz vermenin önemini bildiği için hiç vakit kaybetmeden işe koyuldu. Toprağı eşeledi, çiçeklerin nefes almasını engelleyen o zehirli otları teker teker ayıklayıp attı, etraflarını açtı ve susuz kalmış köklere can suyu taşıdı.

Barlas, başkasına merhamet edenin kendi yüreğini onaracağını bildiği için bıkmadan usanmadan her bir çiçekle tek tek ilgilendi. Gökyüzünden süzülen yağmur damlaları ve yakındaki akarsuyun serinliği de bu yardımlaşmaya ortak oldu. Ormandaki ağaçlar gölgesiyle, taşlar ve kayalar rüzgârı keserek bu çabaya omuz verdi.

Sonunda zehirli otlardan tamamen arınan çiçekler başlarını dikleştirdi. Ağacın müjdesinin gerçek olduğunu görerek, yapılan her iyiliğin yeryüzünde bir karşılığı bulunduğunu bildiler ve yeniden güneşe karşı açıldılar.

Çiçekler, ağaçlar, taşlar, akan sular, gökyüzündeki bulutlar ve bu iyiliğe ön ayak olan Barlas dilsiz bir huzurun içinde yeniden can buldu. Vadideki yaşam, sakin ve dengeli bir şekilde akıp gitmeye devam etti.

Etiketler:

#ağacınmüjdesi #vadi #iyilik #çocuk #doğa #çiçekler #yardımlaşma #masal #öykü

Önceki Makale

Sessizliğin Dili

Sonraki Makale

ÇOCUKLUĞUMUN MİRASI

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Umran Tezcan Ümran Tezcan:Yazar ve öğretmen .2015 yılında Uşak Üniversitesi-Fen Edebiyat Fakültesi-Matematik bölümünü bitirdi.Şuan öğretmenlik yapıyor. Çocukluğundan beri yazmayı seviyor.Cocuk kitapları öyküler romanlar her yaş grubundan yazmaya çalışıyor.Çocuk romani ,roman ,öykü ,hikaye yazmaya devam ediyor.