SON İSTASYON

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Hayat, ne zaman sona ereceğini bilmediğimiz uzun bir yolculuk... Bu yolculukta insanlar, anılar, pişmanlıklar ve çoğu zaman gereksiz yere taşıdığımız yükler birikir. Peki, son istasyona vardığımızda yanımızda gerçekten ne kalır?

Dilek Paltun

6 Kasım 2026 - 11:03

0 3

Hayat dediğimiz o uzun ve tek yönlü yol, biletini baştan aldığımız ama ne zaman ineceğimizi asla bilmediğimiz bir tren yolculuğundan ibarettir. Rayların üzerinde geride kalan her kilometreyle biraz daha eksilir, biraz daha ağırlaşır insan. Pencereye vuran yağmur damlaları, gelip geçen silüetler... Hepsi, ömrün hızla tükenen kum saatinden düşen taneler gibidir. Yol boyunca trene binenler, inenler, aynı vagonu paylaştığımız hâlde adını bile hatırlamadıklarımız hep bir telaş içindedir. Ta ki son istasyonun silüeti sislerin arasından belirinceye kadar.

Son istasyon, gürültünün ve boş telaşların sona erdiği, insanın vicdanıyla ve hakikatle baş başa kaldığı yerdir. Orada artık maskelere, bahanelere ve ertelenmiş hesaplaşmalara yer yoktur. Tren durur. Frenlerden yükselen keskin ses diner, vagonları dolduran yapay gürültü yerini derin bir sessizliğe bırakır.

İnsan, trenden inerken omuzlarında taşıdığı yüklerin çoğunun, yol boyunca kendi elleriyle büyüttüğü ağırlıklardan ibaret olduğunu fark eder. Oysa yol boyunca onları neden bu kadar sıkı tuttuğunu, neden kendinden bile sakındığını şimdi daha iyi anlar. Artık geride kalan istasyonların pişmanlığına da önünde uzanmayan yolların umuduna da yer yoktur. Geriye yalnızca hakikat kalır.

Etiketler:

Önceki Makale

GERİ VERMİŞLER YALNIZLIĞIMI

Sonraki Makale

TRENİN PENCERESİNDEN HAYATA BAKMAK

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Dilek Paltun Bazı hikâyelerde suç, görünen yerde başlamaz. Ben de hikâyelerimi çoğu zaman bir cinayetten, kaybolan bir izden ya da cevabı olmayan bir sorudan yola çıkarak kuruyorum. Polisiye ve gerilim yazıyorum; karakterlerin sakladıklarını, geçmişin bugüne bıraktığı izleri ve gerçeğin ortaya çıkmadan önce geçtiği yolları anlatmayı seviyorum. Bazen bir ayrıntı bütün hikâyeyi değiştirir. Bazen en sessiz karakter, en çok şeyi bilir. Arada gündelik hayata ve gündeme dair yazılar da yazıyorum. Ama burada çoğunlukla suçun gölgesinde dolaşan hikâyeler var. Kapıyı araladım. İçeride ne olduğunu öğrenmek için ilk sayfayı çevirmeniz yeterli.