Sessizliğin Dili

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Hayatın en önemli kararları da çoğu zaman sessizlikte verilir.

5 Ağustos 2026 - 14:12
 15  46
Sessizliğin Dili

Sessizlik bazen bin cümleden daha doğruyu anlatır.

İnsan, çoğu zaman hakikati kelimelerde arar. Oysa hayatın en derin cevapları, söylenmeyen cümlelerin arasında saklıdır. Bir annenin evladına sessizce dokunuşu, yıllarca süren bir dostluğun göz göze geldiğinde kurduğu bağ, bir vedanın ardından geriye kalan suskunluk… Hepsi, uzun uzun anlatılan sözlerden daha güçlüdür.

Sessizlik, her zaman boşluk değildir. Bazen bir kırgınlığın en ağır yüküdür, bazen de sevginin en sade hâlidir. Çünkü bazı duygular vardır ki, dile döküldüğünde eksilir; sessiz kaldığında ise bütün ağırlığıyla hissedilir. İnsan, gerçekten sevdiğini her zaman söyleyemez ama bakışlarıyla, bekleyişiyle ve susuşuyla anlatabilir.

Hayatın en önemli kararları da çoğu zaman sessizlikte verilir. Gürültünün içinde kaybolan düşünceler, insan yalnız kaldığında berraklaşır. Kalbin sesi, ancak dünyanın sesi sustuğunda duyulur. Bu yüzden sessizlik, bazen en doğru öğretmendir. Aceleyle söylenen sözlerin pişmanlığı olur; fakat yerinde susmanın çoğu zaman huzuru vardır.

Ne var ki her sessizlik aynı anlamı taşımaz. Kimi zaman kabulleniştir, kimi zaman vazgeçiş… Bazen sabırdır, bazen de insanın artık anlatacak gücü kalmadığının işaretidir. En acı sessizlik ise, konuşmaya değer gördüğün insanların seni duymamayı tercih ettiği andır.

Bu yüzden bir insanın sustuğunu gördüğünüzde, onu hemen yargılamayın. Belki de anlatmaya çalıştığı her şeyi daha önce defalarca söylemiş, fakat anlaşılmamıştır. Belki de kelimelerin ulaşamadığı yere artık sessizliği göndermiştir.

Unutmayalım ki, ses yükseldikçe hakikat büyümez. Bazen tek bir sessiz an, bin cümleden daha doğruyu anlatır; çünkü gönülden gelen en samimi sözler, çoğu zaman dudaklardan değil, yürekten yükselen sessizlikte saklıdır.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Zeynep Kıvanç 1986 Bartın doğumluyum. İstanbul da yaşıyorum. Ben konuşamasam da kalemim konuşur; içimde sakladıklarımı kâğıda döker, yükümü hafifletir.