Güneştepe'nin Serçesi

Güneştepe'nin Serçesi

Gökyüzünde uçan küçük serçe, Güneştepe kasabasına düzenlenen saldırıları görünce insanların çektiği acılara üzüldü. Bu kasabanın serçesi olduğu için oradaki her evi, her sokağı ve insanları kendine yakın buluyordu. Güneştepe'ye gelen yağmacı düşmanlar insanları korkutuyor, evleri yıkıyor ve huzuru bozuyordu. Sokaklarda oynayan küçük çocuklar bu saldırılar yüzünden büyük korku yaşıyordu. Kasabanın serçesi; dağların, taşların ve berrak suyun akıp gittiği akarsuların bu keder karşısında sessiz kaldığını gördü.

Dayanamayıp ailesine gördüklerini anlattı. "Haksızlığa karşı sessiz kalmak doğru değildir." diyerek Güneştepe halkını uyarmaya karar verdiler.

Erken bir şafak vakti, kasabanın ulu çınarına konarak ötücü sesleriyle halkı uyardılar. Güneştepe'nin serçesinin bu uyarısını fark eden kasaba lideri Kemal Ağa hemen harekete geçti. Kasabanın cesur yiğitleri Demir ve Ali ile birlikte halkı korumak için yola koyuldu.

Kayaların arasından geçen berrak suyun kenarından ve taş yollardan yürüyerek düşmanların üzerine yürüdüler. "İyilik ve yardımlaşma konusunda yarışın, kötülükte değil." düşüncesiyle hareket eden yiğitler, Güneştepe'yi düşmanlardan temizledi. Tehlike geçtikten sonra çocuklar güvenle sokaklara döndü, çiçekler açtı ve kasabada yeniden huzur sağlandı.

Gökyüzünden bu güzel anı izleyen Güneştepe'nin serçesi, kanatlarını açarak huzur buldu. Doğadaki ağaçlar, böcekler ve bütün varlıklar bu dirlik karşısında sakinleşti