Bir Tesadüf – Yazar Notu

Kelimeler, benim için hiçbir zaman yalnızca bir anlatım aracı olmadı. Onlar, kendimi anlamaya çalıştığım yolun sessiz tanıkları, insan ruhunun görünmeyen taraflarına açılan kapılar oldular. Akdeniz'in sıcak sokaklarında büyürken kulağıma yerleşen arabesk ezgiler, eski şarkılar ve yarım kalmış hikâyeler bana hep aynı şeyi fısıldadı: İnsan hayatını değiştiren anlar, çoğu zaman büyük olaylar değil; fark edilmeyen küçük karşılaşmalardır.

Bir Tesadüf, işte bu düşünceden doğdu.

Romanı kaleme alırken yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmak istemedim. Asıl amacım; güveni kırılmış, geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan iki insanın, birbirlerine yaklaşırken aslında kendi içlerine yaptıkları yolculuğu anlatabilmekti. Elif ve İbrahim'in yolları yağmurlu bir sabah kesişiyor. Ancak onların hikâyesi, birbirlerini tanımaya başlamalarından çok önce, taşıdıkları sessizliklerde başlıyor.

Roman boyunca beni en çok düşündüren mesele, insanın geçmişiyle kurduğu ilişkiydi. Yaşadığımız acılar gerçekten geride kalabilir mi? Yoksa farkında olmadan attığımız her adımda bizimle yürümeye devam mı eder? Elif ve İbrahim'in yaşadıkları tam da bu sorunun etrafında şekillendi. Çünkü bazen insanı değiştiren şey yaşadığı olaylar değil, o olaylardan sonra sessizce içine gömdüğü duygulardır.

Bu yüzden Bir Tesadüf, benim için yalnızca tesadüfleri anlatan bir roman değildir. Aynı zamanda güvenin yeniden inşa edilmesini, insanın kendi korkularıyla yüzleşmesini ve hayatın en beklenmedik anlarında bile umudun yeniden filizlenebileceğini anlatan bir hikâyedir.

Yazım süreci boyunca karakterlerime kesin doğrular vermekten özellikle kaçındım. Onları kusurlarıyla, çelişkileriyle ve kararlarının ağırlığıyla baş başa bıraktım. Çünkü gerçek hayatta olduğu gibi bu romanda da insanlar tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir. Her karakter, kendi geçmişinin ve seçimlerinin izlerini taşır.

Romanın sonunda okurun yalnızca yaşananları değil, kendi vicdanını da sorgulamasını istedim. Cevaplardan çok soruların peşinden gitmesini, karakterleri yargılamadan önce onları anlamaya çalışmasını önemsedim. Benim için edebiyat, kesin hükümler vermekten çok insan ruhunun gri bölgelerini görünür kılabilme sanatıdır.

Sonuç olarak Bir Tesadüf, yalnızca iki insanın yollarının kesişmesini anlatan bir roman değil; güvenin, sessizliğin, pişmanlığın ve ikinci bir başlangıcın mümkün olup olmadığını sorgulayan bir iç yolculuktur.

Çünkü bazen hayatı değiştiren şey büyük mucizeler değildir.

Bazen yalnızca... bir tesadüftür.