EKRANIN ÖTESİNDE BİR DÜNYA: TELEVİZYONUN HAYATIMIZDAKİ YERİ

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Televizyon bize ne kadar bilgi veriyor, ne kadar zamanımızı alıyor?

22 Kasım 2026 - 00:09
22 Kasım 2026 - 00:09 ⏱ 3 dk Okuma Süresi
 1  9
EKRANIN ÖTESİNDE BİR DÜNYA: TELEVİZYONUN HAYATIMIZDAKİ YERİ

EKRANIN ÖTESİNDE BİR DÜNYA: TELEVİZYONUN HAYATIMIZDAKİ YERİ

Televizyon, hayatımıza girdiği ilk yıllardan itibaren yalnızca bir haberleşme ve eğlence aracı olmadı; dünyayı evlerimize taşıyan bir pencereye dönüştü. Uzak şehirleri, farklı ülkeleri, hiç görmediğimiz insanları ve tanımadığımız kültürleri onun aracılığıyla tanıdık.

Bir zamanlar ailece aynı ekranın karşısına geçmek, akşamların en güzel alışkanlıklarından biriydi. Haber saatinde herkes susar, sevilen dizinin başlaması beklenir, pazar günleri izlenen bir film evin ortak heyecanına dönüşürdü. Televizyonun çevresinde kurulan sohbetler, paylaşılan kahkahalar ve birlikte yaşanan duygular hafızalarımızda yer etti.

Zaman değişti, teknoloji gelişti. Siyah beyaz ekranlardan renkli televizyonlara, tüplü cihazlardan ince ekranlara geçtik. Artık yalnızca televizyon kanallarını değil, internet üzerinden dünyanın dört bir yanındaki içerikleri de izleyebiliyoruz. Kumandalar değişti, ekranlar küçüldü, hatta televizyonu cebimize kadar taşıdık.

Ancak bütün bu gelişmelerin yanında kendimize sormamız gereken önemli bir soru var: Televizyon bize ne kadar bilgi veriyor, ne kadar zamanımızı alıyor?

Çünkü televizyonun gücü yalnızca gösterdiklerinde değil, izleyicide bıraktığı etkidedir. Bir haber toplumun dikkatini önemli bir konuya çekebilir, bir belgesel doğaya karşı sorumluluğumuzu hatırlatabilir, nitelikli bir program yeni bilgiler kazandırabilir. Fakat aynı ekran, yanlış bilgilerin, şiddetin ve duyarsızlığın yayılmasına da aracılık edebilir.

Bu nedenle önemli olan yalnızca ne izlediğimiz değil, izlediklerimizi nasıl değerlendirdiğimizdir. Her görüntüyü doğru kabul etmeden sorgulamak, her haberi araştırmak ve çocukların ekran karşısında geçirdiği zamanı bilinçli şekilde düzenlemek hepimizin sorumluluğudur.

21 Kasım Dünya Televizyon Günü, bize televizyonun geçmişten bugüne uzanan yolculuğunu hatırlatırken iletişim araçlarının hayatımız üzerindeki etkisini de yeniden düşünme fırsatı sunuyor.

Unutmayalım ki teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin, insanın ihtiyacı değişmiyor: Doğru bilgiye ulaşmak, dünyayı anlamak ve birbirimizi dinlemek…

Ekranlar dünyaya açılan pencerelerimiz olabilir. Yeter ki o pencereden bakarken kendi düşüncelerimizi, değerlerimizi ve insanlığımızı kaybetmeyelim.

Ayşe Küçükışık

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

AYŞE KÜÇÜKIŞIK Ayşe Küçükışık Yazar • Şair • Editör “Her yazarın kaleminin ardında bir yaşam hikâyesi vardır. Ayşe Küçükışık’ın yazarlık yolculuğu da çocukluk yıllarında başlayan bir hayalin, engellere rağmen vazgeçmeyen bir azmin ve yıllar boyunca süren üretme tutkusunun hikâyesidir.” Ayşe Küçükışık, 05 Mayıs 1972 tarihinde Berlin’de çalışmak üzere Almanya’ya giden bir Türk işçi ailesinin çocuğu olarak doğdu. Altı yaşına kadar Berlin’de yaşadı. Daha sonra ailesiyle birlikte Türkiye’ye dönerek ilk ve orta öğrenimini Mersin’de tamamladı. İşitme güçlüğü nedeniyle eğitim hayatında çeşitli zorluklar yaşadı ve lise ikinci sınıfta örgün eğitimini bırakmak zorunda kaldı. Ancak bu engeller, yazmaya olan ilgisini ve üretme azmini azaltmadı. Yazarlık yolculuğuna, ortaokul yıllarında katıldığı bir hikâye yarışmasıyla ilk adımını attı. Kaleme aldığı hikâye önce okul birincisi, ardından il birincisi seçildi. Öğretmenleri tarafından iller arası yarışmada temsil edilmesi için girişimlerde bulunulsa da ailesinin izin vermemesi nedeniyle bu önemli fırsata katılamadı. Yaşadığı hayal kırıklığı, onda vazgeçmek yerine yazmaya daha sıkı sarılma isteği uyandırdı. Bu süreçten sonra ailesinden gizli şiirler yazmaya başladı. Şiirleri 90’lı yıllarda “Eda Alaş” mahlasıyla Mersin’deki çeşitli radyolarda yayımlandı ve dinleyicilerden ilgi gördü. Bir radyo kanalından çalışma teklifi almasına rağmen ailesinin izin vermeyeceğini düşündüğü için bu teklifi değerlendiremedi. Buna rağmen yazmaktan hiç vazgeçmedi; yaşadığı her deneyimi kalemine taşıdı. Şiir, öykü, deneme ve roman türlerinde eserler veren Ayşe Küçükışık, insanın iç dünyasını, yaşamın izlerini ve toplumsal konuları içten bir anlatımla ele almaktadır. Yazdığı 100’e yakın şiirin bir kısmı Fikir İzleri Platformu’nda ve diğer dijital platformlarda yayımlanmıştır. Ayşe Küçükışık'ın kaleme aldığı "Almanya Treni" adlı roman, 2010'lu yılların başında TRT tarafından düzenlenen bir senaryo yarışmasına gönderildi. Eserin konusu ilgi görmesine rağmen, senaryo teknik formatına uygun hazırlanmadığı için değerlendirme sürecini tamamlayamadı. Daha sonra Wattpad'de yayımlanan roman, zamanla hesabına erişim sağlanamaması nedeniyle uzun süre okurlardan uzak kaldı. Ancak yazarın yıllar önce sakladığı çıktılar ve notları, bu hikâyenin yeniden hayat bulmasını sağladı. Aradan geçen yıllarda ilk Türk işçilerinin Almanya yolculuğuna ilişkin araştırmalarını derinleştiren Ayşe Küçükışık, tanıklıklardan, tarihî kaynaklardan ve aile anlatılarından yararlanarak romanını yeniden ele aldı. Bugün “Almanya Treni”, ilk hâlinden çok daha kapsamlı, belgesel yönü güçlendirilmiş yeni versiyonuyla Fikir İzleri Platformu’nda bölüm bölüm yayımlanmaktadır. Tamamladığı ARDA adlı romanı da gerçek hayattan esinlenerek yazılmış olup Fikir İzleri Platformu’nda okurlarla buluşmuştur. Hâlen Fikir İzleri Platformu’nda editör olarak görev yapmakta, eserleri kişisel blogunda ve çeşitli dijital platformlarda okurlarla buluşmaktadır. Yazıları; kişisel blogu, Wattpad, Pinterest ve sosyal medya hesapları aracılığıyla geniş bir okur kitlesine ulaşmaktadır. Roman, şiir ve öykü çalışmalarını sürdürmekte; yaşanmış hayatları edebiyatın gücüyle geleceğe taşımayı amaçlayan eserler üretmeye devam etmektedir.