SON IŞIK

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Bir anahtarın değeri, hangi kapıyı açtığında değil; açtığı kapının ardında kaç hayata umut olduğunda gizlidir.

21 Kasım 2026 - 00:01
21 Kasım 2026 - 00:01 ⏱ 3 dk Okuma Süresi
 2  10
SON IŞIK

SON IŞIK

Deniz kıyısındaki küçük kasabada, yıllardır kullanılmayan eski bir deniz feneri vardı. Bir zamanlar geceleri gemilere yol gösteren bu yapı, teknolojinin gelişmesiyle unutulmuş, kapısına büyük bir kilit vurulmuştu.

Kasabanın çocuklarından Deniz, her akşam okul dönüşünde deniz fenerinin önünde durur, penceresinden görünen paslı merdivenlere bakardı. En büyük merakı, o kapının ardında neler olduğuydu.

Bir gün kasabanın en yaşlı balıkçısı Hasan Amca'yla karşılaştı. Adamın avucunda eski, demir bir anahtar vardı.

"Bu anahtarın ne işe yaradığını biliyor musun?" diye sordu.

Deniz başını iki yana salladı.

"Deniz fenerinin anahtarı. Yıllarca bu kasabanın insanlarına yol gösterdi. Artık kimsenin ihtiyacı kalmadığını düşünüyorlar."

Deniz anahtarı eline aldı, bir süre inceledi.

"Peki, neden kapatıldı?"

Hasan Amca denize baktı.

"Çünkü insanlar ışığın hep yanacağını sandı. Oysa hiçbir ışık kendi kendine yanmaz evlat."

Bu söz Deniz'in aklından çıkmadı.

Aradan birkaç hafta geçti. Bir gece kasabada şiddetli bir fırtına başladı. Rüzgâr evlerin çatısını sarsıyor, yağmur denize karışıyordu. Tam o sırada elektrikler kesildi. Limandaki sistemler de devre dışı kaldı.

Açık denizde bulunan birkaç balıkçı teknesi kıyıya dönmeye çalışıyordu. Ancak karanlıkta kıyıyı seçmek neredeyse imkânsızdı.

Deniz, penceresinden denize bakarken birden eski feneri hatırladı.

Hasan Amca'nın verdiği anahtarı çekmecesinden aldı ve koşarak evden çıktı. Fenerin kapısına ulaştığında elleri soğuktan titriyordu. Anahtarı kilide soktu. Birkaç denemeden sonra kapı açıldı.

İçeride tozlu merdivenleri hızla çıktı. En üst kata ulaştığında eski ışık mekanizmasını gördü. Hasan Amca'nın daha önce anlattığı gibi, elektrik olmadığında kullanılabilen yedek lambayı buldu.

Ancak onu nasıl çalıştıracağını bilmiyordu.

Tam o sırada kapıda bir ses duyuldu.

"Biraz kenara çekil bakalım delikanlı!"

Gelen Hasan Amca'ydı. Elinde küçük bir çanta vardı. Yıllarca bu fenerde çalışmıştı. Deniz'e mekanizmayı gösterdi, lambayı hazırladı ve birlikte ışığı yaktılar.

Bir süre sonra denizin üzerinde güçlü bir ışık belirdi.

Uzakta, dalgalarla mücadele eden tekneler ışığı fark etti. Yavaşça yönlerini değiştirdiler ve güvenle limana ulaştılar.

Ertesi sabah kasabanın insanları deniz fenerinin önünde toplandı. Herkes Deniz'i konuşuyordu. Belediye başkanı, fenerin yeniden düzenlenip korunacağını açıkladı.

Hasan Amca ise küçük anahtarı Deniz'e uzattı.

"Artık bu sende kalsın."

Deniz şaşkınlıkla sordu:

"Ama ben daha çocuğum. Bu kadar önemli bir şeyi nasıl taşıyabilirim?"

Hasan Amca gülümsedi.

"Önemli olan anahtarı taşımak değil, gerektiğinde hangi kapıyı açacağını bilmektir."

Deniz o günden sonra her akşam deniz fenerinin ışığına baktı. Artık orayı yalnızca merak ettiği eski bir bina olarak görmüyordu.

Çünkü anlamıştı ki bazen küçücük bir anahtar, koca bir kasabanın kaderini değiştirebilirdi.

Bir anahtarın değeri, hangi kapıyı açtığında değil; açtığı kapının ardında kaç hayata umut olduğunda gizlidir.

Ayşe Küçükışık

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

AYŞE KÜÇÜKIŞIK Ayşe Küçükışık Yazar • Şair • Editör “Her yazarın kaleminin ardında bir yaşam hikâyesi vardır. Ayşe Küçükışık’ın yazarlık yolculuğu da çocukluk yıllarında başlayan bir hayalin, engellere rağmen vazgeçmeyen bir azmin ve yıllar boyunca süren üretme tutkusunun hikâyesidir.” Ayşe Küçükışık, 05 Mayıs 1972 tarihinde Berlin’de çalışmak üzere Almanya’ya giden bir Türk işçi ailesinin çocuğu olarak doğdu. Altı yaşına kadar Berlin’de yaşadı. Daha sonra ailesiyle birlikte Türkiye’ye dönerek ilk ve orta öğrenimini Mersin’de tamamladı. İşitme güçlüğü nedeniyle eğitim hayatında çeşitli zorluklar yaşadı ve lise ikinci sınıfta örgün eğitimini bırakmak zorunda kaldı. Ancak bu engeller, yazmaya olan ilgisini ve üretme azmini azaltmadı. Yazarlık yolculuğuna, ortaokul yıllarında katıldığı bir hikâye yarışmasıyla ilk adımını attı. Kaleme aldığı hikâye önce okul birincisi, ardından il birincisi seçildi. Öğretmenleri tarafından iller arası yarışmada temsil edilmesi için girişimlerde bulunulsa da ailesinin izin vermemesi nedeniyle bu önemli fırsata katılamadı. Yaşadığı hayal kırıklığı, onda vazgeçmek yerine yazmaya daha sıkı sarılma isteği uyandırdı. Bu süreçten sonra ailesinden gizli şiirler yazmaya başladı. Şiirleri 90’lı yıllarda “Eda Alaş” mahlasıyla Mersin’deki çeşitli radyolarda yayımlandı ve dinleyicilerden ilgi gördü. Bir radyo kanalından çalışma teklifi almasına rağmen ailesinin izin vermeyeceğini düşündüğü için bu teklifi değerlendiremedi. Buna rağmen yazmaktan hiç vazgeçmedi; yaşadığı her deneyimi kalemine taşıdı. Şiir, öykü, deneme ve roman türlerinde eserler veren Ayşe Küçükışık, insanın iç dünyasını, yaşamın izlerini ve toplumsal konuları içten bir anlatımla ele almaktadır. Yazdığı 100’e yakın şiirin bir kısmı Fikir İzleri Platformu’nda ve diğer dijital platformlarda yayımlanmıştır. Ayşe Küçükışık'ın kaleme aldığı "Almanya Treni" adlı roman, 2010'lu yılların başında TRT tarafından düzenlenen bir senaryo yarışmasına gönderildi. Eserin konusu ilgi görmesine rağmen, senaryo teknik formatına uygun hazırlanmadığı için değerlendirme sürecini tamamlayamadı. Daha sonra Wattpad'de yayımlanan roman, zamanla hesabına erişim sağlanamaması nedeniyle uzun süre okurlardan uzak kaldı. Ancak yazarın yıllar önce sakladığı çıktılar ve notları, bu hikâyenin yeniden hayat bulmasını sağladı. Aradan geçen yıllarda ilk Türk işçilerinin Almanya yolculuğuna ilişkin araştırmalarını derinleştiren Ayşe Küçükışık, tanıklıklardan, tarihî kaynaklardan ve aile anlatılarından yararlanarak romanını yeniden ele aldı. Bugün “Almanya Treni”, ilk hâlinden çok daha kapsamlı, belgesel yönü güçlendirilmiş yeni versiyonuyla Fikir İzleri Platformu’nda bölüm bölüm yayımlanmaktadır. Tamamladığı ARDA adlı romanı da gerçek hayattan esinlenerek yazılmış olup Fikir İzleri Platformu’nda okurlarla buluşmuştur. Hâlen Fikir İzleri Platformu’nda editör olarak görev yapmakta, eserleri kişisel blogunda ve çeşitli dijital platformlarda okurlarla buluşmaktadır. Yazıları; kişisel blogu, Wattpad, Pinterest ve sosyal medya hesapları aracılığıyla geniş bir okur kitlesine ulaşmaktadır. Roman, şiir ve öykü çalışmalarını sürdürmekte; yaşanmış hayatları edebiyatın gücüyle geleceğe taşımayı amaçlayan eserler üretmeye devam etmektedir.