SESSİZCE SEVDİĞİM - BÖLÜM 5

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Zehra, Çınarlı çarşısında karşılaştığı Yusuf'u aklından çıkaramaz. Onu yeniden görebilmek için çarşıya çıkar, hakkında küçük bilgiler toplamaya başlar. Masum bir merakla başlayan bu arayış, zamanla yeni bir duygunun habercisine dönüşür. Ancak Rabia'nın bu yakınlaşmaya karşı hissettiği açıklayamadığı huzursuzluk, hikâyeye başka bir soru ekler: Zehra'nın kalbinde filizlenen bu duygu, dostluklarını nasıl etkileyecektir?

16 Kasım 2026 - 09:14
16 Kasım 2026 - 09:14 ⏱ 6 dk Okuma Süresi
 1  22
SESSİZCE SEVDİĞİM - BÖLÜM 5

O gece Zehra yatağına uzandığında gün boyunca yaşananları düşündü. Bir insanı ilk kez gördüğünde neden kalbin hızlanırdı? Neden hiç tanımadığın birinin gözleri aklında kalırdı? Neden bir bakış, insanın bütün gününü değiştirebilirdi? Bunun bir cevabı yoktu. Zehra da cevabı aramadı. Sadece gözlerini kapattı ama kapatır kapatmaz Yusuf'un yüzü geldi aklına. Açık renk gömleği... Elindeki küçük çanta... Gözleri... Zehra derin bir nefes aldı.

“Saçmalıyorum.”

Kendi kendine söylediği bu söz, onu biraz olsun rahatlatmıştı ama kalbi buna inanmıyordu. Çünkü bazı karşılaşmaların anlamını insan o anda anlayamazdı. Bazı insanlar hayatımıza sessizce girerdi. Önce sadece bir bakış olurlardı. Sonra bir merak... Sonra bir bekleyiş... Bir gün fark ederdin ki o insan, kalbinin en derin yerinde kendisine bir ev kurmuş. Zehra henüz bunu bilmiyordu. Yusuf da bilmiyordu. Ama o yaz günü Çınarlı'nın sıcak çarşısında yaşanan o birkaç saniyelik bakış, ikisinin de hayatını değiştirecek hikâyenin ilk cümlesiydi. Zehra'nın kalbi ilk kez sessizce Yusuf'a doğru yürümeye başlamıştı.

Zehra o gece uzun süre uyuyamadı. Gözlerini kapatıyor, birkaç dakika sonra yeniden açıyordu. Tavanı izlerken aklına sürekli aynı yüz geliyordu. Yusuf. İsmini bile doğru dürüst bilmiyordu. Nereden geldiğini bilmiyordu. Çınarlı'ya neden geldiğini bilmiyordu ama bütün bunlara rağmen onu merak ediyordu. Daha önce hiç tanımadığı bir insanın hayatı neden bu kadar ilgisini çekmişti? Kendi kendine kızdı.

“Ne saçmalıyorum?”

Yorganı üzerine çekerek uyumaya çalıştı. Olmadı. Ertesi sabah gözlerini açtığında aklına gelen ilk şey yine Yusuf oldu. Belki çarşıya giderdi. Belki onu yine görürdü. Belki de... Zehra bu düşünceyi tamamlamadan yataktan kalktı.

Öğleye doğru Rabia geldi.

“Hazır mısın?”

Zehra aynanın karşısında saçlarını düzeltiyordu.

“Nereye?”

“Çarşıya.”

Zehra'nın yüzünde istemsiz bir gülümseme belirdi.

“Olur.”

Rabia bunu fark etti ama hiçbir şey söylemedi. İkisi birlikte evden çıktılar. Zehra her zamanki gibi yürüyordu. Fakat bu kez gözleri başka yerlerdeydi. Kahvenin önü... Fırının yanı... Çarşının girişindeki sokak... Hepsine tek tek baktı. Yusuf yoktu. Biraz daha yürüdüler. Yine yoktu. Zehra'nın içindeki umut yavaş yavaş yerini hayal kırıklığına bırakmaya başladı. Bunu kendisine itiraf etmek istemiyordu ama belli ki onu yeniden görmek istemişti. Rabia sonunda dayanamadı.

“Birini mi arıyorsun?”

Zehra hemen cevap verdi.

“Hayır.”

“Emin misin?”

“Evet.”

Rabia gülümsedi.

“Peki.”

Zehra birkaç adım daha attı. Sonra durdu.

“Rabia...”

“Efendim?”

“Şey...”

“Yusuf'u mu soracaksın?”

Zehra sustu. Rabia kahkahayı bastı.

“Yüzünden belli oluyor.”

“Sus.”

“Tamam, tamam.”

Ama Rabia'nın gülümsemesinin altında başka bir şey vardı. Henüz kendisinin bile tam olarak anlayamadığı küçük bir huzursuzluk.

Zehra araştırmaya başladığında aslında çok zorlanmadı. Çınarlı küçüktü. Bir insanın kim olduğunu öğrenmek için uzun süre aramaya gerek yoktu. Hele konu yeni gelen biriyse... Kasabanın haberi çoktan yayılmış olurdu. Önce manavın önünde oturan yaşlı adamlardan birinin yanına uğradılar. Rabia, sanki tamamen tesadüfen soruyormuş gibi:

“Amca, dün Murat'la gelen çocuk kimdi?”

Adam düşünmeden cevap verdi.

“Yusuf mu?”

Zehra'nın kalbi hızlandı.

“Evet.”

“İhsan'ın oğlu.”

“İhsan kim?”

Adam eliyle denizi gösterdi.

“Deniz işi için gelmişler. Birkaç gün kalacaklarmış.”

Zehra başını salladı.

“Anladım.”

Ama daha fazla soru sormadı. Rabia ise Zehra'nın yüzüne bakıp gülmemek için kendini zor tuttu.

Sonra başka birinden daha öğrendiler. İhsan, denizle ilgili bir iş için Çınarlı'ya gelmişti. Yanında oğlu Yusuf da vardı. Murat ise Yusuf'un çocukluk arkadaşıydı. Yusuf, babasına yardım etmek için gelmişti. Aile birkaç gün kasabada kalacaktı. Hepsi bu kadardı. Ama Zehra için bu birkaç bilgi bile fazlasıyla yeterliydi. Artık en azından Yusuf'un neden Çınarlı'da olduğunu biliyordu.

Akşamüstü sahile indiklerinde Rabia sonunda dayanamadı.

“Yoksa âşık mı oldun?”

Zehra'nın yüzü kızardı.

“Ne aşkı?”

“Yusuf.”

“Rabia!”

“Ne var?”

“Daha adını bile doğru dürüst bilmiyorum.”

Rabia gülmeye başladı.

“İşte bu yüzden soruyorum.”

“Ben sadece merak ettim.”

“Tabii.”

“Gerçekten.”

“Peki.”

Zehra kaşlarını çattı.

“İnanmıyorsun.”

“İnanıyorum.”

Rabia bir süre sustu. Sonra denize baktı.

“İnşallah sadece meraktır.”

Zehra onun sesindeki değişikliği fark etti.

“Ne demek istiyorsun?”

“Hiç.”

“Rabia.”

“Bir şey demedim.”

Zehra arkadaşının yüzüne baktı. Rabia gülümsedi ama bu kez gülümsemesi eskisi kadar rahat değildi. Çünkü Zehra'nın gözlerinde daha önce hiç görmediği bir şey vardı. Bir merak... Bir heyecan... Belki de daha adı konmamış bir duygunun ilk izi.

Rabia bunu görmek istemiyordu. Nedenini kendisi de bilmiyordu. Belki Zehra'nın hayatına yeni birinin girmesinden korkuyordu. Belki de çocukluğundan beri paylaştığı arkadaşının kalbinde artık kendisinin bilmediği bir yer oluşmasından... Ama bunu Zehra'ya söylemedi. Sadece onunla birlikte denize baktı.

Zehra ise karşı kıyıya dalmıştı. Yusuf'un nerede olduğunu düşünüyordu. Belki babasının yanındaydı. Belki denizdeydi. Belki de çoktan Çınarlı'dan ayrılmıştı. Bu ihtimal, düşündüğünden daha fazla canını sıkmıştı. Zehra ilk kez kendine şu soruyu sordu:

“Onu yeniden görmek neden bu kadar önemli?”

Devamı SESSİZCE SEVDİĞİM kitabında...

Çok yakında...

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Zeynep Kıvanç Gür Zeynep Kıvanç Gür, 1986 Bartın Amasra doğumlu yazar ve şairdir. 3 çocuk annesi olan yazar, İstanbul'da yaşamaktadır. Geçmişte elinden alınan eğitim haklarını açık öğretimden geri almak için mücadele etmekte ve eğitimi için elinden gelenin en iyisini yapmaktadır. Yazarın çeşitli sitelerde birçok edebi yazısı yayınlanmakta ve edebiyat dünyasını zenginleştirmektedir. Edebiyat dünyasına kattığı şiirleri ve yazıları ile Fikir İzleri'ne katılım sağlamaktadır. 3 adet yayınevinden çıkan eseri bulunmaktadır. Birbirinden farklı ve güzel konularla kalemini zenginleştiren yazar, edebiyata duyduğu derin tutkusuyla yaşamını sürdürmektedir. Basılı olan eserleri; Mavi Elbiseli Gazze, Dört Duvar Arasındaki Beşinci Adım ve Kırık Zamanlar Günlüğü'dür