SİYAH BEYAZ AŞK

Siyah ve beyaz meftun olmuşlar.

Siyah, beyazı gördükçe yanmış tutuşmuş.

Beyazın ise haberi yokmuş bu kara sevdadan.

Siyah, geceyi boyamış

Dikkatini çekmek için beyazın.

Yıldızlar ufalamış üstüne.

İnsanoğlu, yıldızı olağanüstü sanmış.

Tapmaya başlamış.

Siyah anlayamamış insanoğlunu.

Beyaza ise aşkını gösterememiş.

Derken, dolunayı çıkarmış sahneye.

Aşkını anlatmış, binbir derdime deva ol dercesine .

İnsanoğlu bu kez dolunaya ayinler düzenlemiş.

Bütün bir yılı ona göre planlamış.

Siyah şaşkın gözlerle izlemiş.

Dolunay'ın yıldızlarla buluşan görsel şöleni ise

Beyazı kendine hayran bırakmış.

Siyah, ürkek adımlarla aşkını iraf ederken,

Beyaz, Güneş'i koymuş dünyanın merkezine.

Sen varlığımdan bile habersizken,

Bende sana yangımdım dercesine.

Siyah, beyazın aşkından emin olunca,

Gizli kalan tüm çirkinliklerini sergilemeye başlamış.

Sevildiğinden emin olunca küstahlaşmayı

İnsanoğlundan öğrenmiş.

Mavi, turuncu, pembe, kırmızı....

Siyahın kalbinde açtığı yaraları

Gökkuşağı renkleri ile kapatmaya çalışmış.

İnsanlar bu kez gökkuşağına tapmaya başlamış.

Siyah'ın duygularına ulaşamayan Beyaz,

En çok da kendinden ödün vermiş.

Tüm kırgınlıkları üstünü örtükçe örtmüş.

Ve gri çıkmış sahneye

Beyaz rengini kaybetmiş.

Gökyüzü grileşmiş,

Bulutlar grileşmiş,

İnsanoğlu bile renklerini kaybetmiş...

Dünya renklerini kaybedip griye boyanırken,

Siyah, sevginin değerini anlamayan insanoğlundan farksızmış. 

Beyaz tüm saflığını, Siyah için kaybetmiş.

Solmuş ve yok olmuş

İnsanoğlu ise tapınacak bir şey bulamamış.

Siyah kendi elleri ile kaybettiği aşkı için solarken,

Beyaz,siyahın aşkı yüzünden yok olmuş....