HİKAYE/ÖYKÜ

Köşe Başı

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Köşe Başı, tepedeki paslı bir demir direğin etrafında kesişen yolları ve insanların içindeki arayışı anlatan sade bir hikayedir. Doğanın sessiz akışı eşliğinde kırık kalplerin buluşma noktasını gözler önüne serer.

Umran TezcanUmran Tezcan
27 Temmuz 2026 - 11:05
27 Temmuz 2026 - 11:05 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 1  29
Köşe Başı
Eski bir kasabanın arkasındaki yüksek tepede, gün batımına karşı tek başına duran, paslı ve telleri kopmuş Kırık Direk görülüyor. Direğin etrafındaki geniş vadide otlayan koyun sürüsü, çoban köpeği ve uzaktaki ormanlık alan, doğanın bu sessiz ve hüzünlü atmosferini tamamlıyor.

Köşe Başı

Eski kasabanın arkasındaki yüksek tepede, yolun bittiği o köşe başında demirden bir direk dururdu. Yıllar önce telleri kopmuş, demiri ortasından çatlayıp paslanmış olduğu için herkes oraya "Kırık Direk" derdi; ama o direk, aslında kasabanın tam köşe başıydı.

​Kasabada yaşayan herkes, günün birinde mutlaka o köşe başına uğrardı. Sabah serinliğinde çocuklar oraya koşa koşa gelir, paslı demire dokunur, yolun kenarındaki yabani çiçekleri koparıp köşe başındaki toprağa bırakırlardı. Çobanlar koyunları önüne katıp tepeye tırmanır, öğle vakti o köşe başının gölgesinde soluklanıp su içerlerdi. Kurt köpekleri etrafta dolaşır; uzaktaki ormandan ve geniş vadiden esen rüzgâr, hep o köşe başından geçerdi.

​İnsanlar bu köşe başında hep bir şeyin peşine düşerdi. Kimi uzaktan gelebilecek bir haberi bekler, kimi içindeki sıkıntıyı o köşe başına getirirdi. Kimi kaybettiği bir eşyasını, kimi de kendi içindeki sessizliği bulmak isterdi. Burası; yolların, rüzgârın ve düşüncelerin kesiştiği ortak bir köşe başıydı.

​Yaşlı bir adam, bir gün o köşe başındaki direğin dibine oturmuş, toprağa bakarak şöyle demişti: "İnsan aradığını aslında uzakta değil, hayatın köşe başında, kendi kırık hâllerinde bulur; çünkü insanın kalbi de bu demir gibi çatlamıştır."

​Etraftaki koyunlar meleşirken doğa, köşe başındaki bu sessizlikte kendi akışında akmaya devam ederdi. Ne oradaki demir yerinden oynardı ne de insanın içindeki o yorgun bekleyiş biterdi.

Etiketler:

Önceki Makale

Fânî Âlem

Sonraki Makale

AL BAYRAĞIN DALGALANDIĞI YER

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Umran Tezcan
Umran Tezcan Ümran Tezcan:Yazar ve öğretmen .2020 yılında Uşak Üniversitesi-Fen Edebiyat Fakültesi-Matematik bölümünü bitirdi.Şuan öğretmenlik yapıyor. Çocukluğundan beri yazmayı seviyor.Cocuk kitapları öyküler romanlar her yaş grubundan yazmaya çalışıyor.Çocuk romani ,roman ,öykü ,hikaye yazmaya devam ediyor.

İlgili Yazılar

YA ÖLÜM YA ÖZGÜRLÜK

YA ÖLÜM YA ÖZGÜRLÜK

Semina Coşkun 9 Şubat 2026  1  42

Çınar Mahallesi Bölüm 1: Yoldaş Kız Ayşe

Çınar Mahallesi Bölüm 1: Yoldaş Kız Ayşe

Umran Tezcan 19 Ağustos 2026  0  28

Kanlı Yılbaşı

Kanlı Yılbaşı

Hanife Demir 30 Ocak 2025  0  788