Ateşin Yaprak Gibi Parıldayan Katları

Ateşin Yaprak Gibi Parıldayan Katları

​Ateş yükselirken kat kat ayrılır. Her bir katı, bir ağacın yaprağı gibi ışık saçar. Ateşin yaprak gibi parıldayan katları, özdeki ışığın dışa vurumudur. Her insan içinin en temiz hâliyle parıldamak ister. Işığını kat kat, lekesizce yaymak arzusu taşır. Fakat bu her zaman mümkün olmaz. Dünyanın tozu toprağı ve gündelik telaşı insanın üzerine yapışır. Yine de dürüst kalmak ve doğrudan sapmamak bir tercih değil, mecburiyettir. İnsan, ne olursa olsun doğru olmak zorundadır.

​Eski metinler ve kadim yazılar hep bu katlardan bahseder. Taşlara ve kâğıtlara yazılanlar aynı hakikate işaret eder: Dürüstlük, insanın kendi özüyle barışık olmasıdır. Gökyüzünün altındaki düzen, yeryüzünün sabit yasalarıyla durur. İnsan da bu düzenin bir parçasıdır. Özü temiz tutmak zor olsa da eğrilmeden yaşamak varoluş borcudur.

​Ateşin kızıl yaprakları gibi parıldamak dışarıdan bakılınca hayranlık uyandırır. Ancak o parıltının her bir katında büyük bir sıcaklık ve emek vardır. Hayatta lekesiz kalabilmek rüzgâra karşı mum yakmaya benzer. Rüzgâr eser, alevi titretir. Fakat fırtına ne kadar güçlü olursa olsun gökyüzü kendi maviliğine döner. Toprak her şeyi kabul eder ama sadece saf olan tohumu büyütür.

​Eski kitaplarda anlatılan bir öğüt vardır: İnsan bildiği doğrudan ayrılmamalı, özüyle sözünü bir tutmalıdır. Kutlu bir bildirimde de kalbin temizliği ve işlerin dosdoğru yapılması vurgulanır. İnsanın en büyük sınavı, içiyle dışının bir olmasıdır. İçinde başka, dışında başka olanın parıltısı çabuk söner. Gerçek ışık, kaynağından temiz çıkan ışıktır.

​Doğaya baktığımızda hiçbir şey olduğundan farklı görünmez. Ağaç köküyle toprağa tutunur, yaprağıyla güneşe uzanır. Deniz dalgasıyla kıyıyı döver. Tabiatın dengesi, her şeyin kendi gerçeğinde kalması üzerine kuruludur. İnsan da kendi doğasına sadık kalmalıdır. Ağacın yaprakları sararıp düşse de kökü sağlam kalır. İnsanın dürüstlüğü de böyledir; şartlar zorlaşsa bile kök sağlam durmalıdır.

​Dünya telaşında doğru kalmanın bedeli ağır gelebilir. Fakat huzurlu bir ömür sürmenin başka yolu yoktur. Yalanın sağladığı kolaylık geçicidir. Ateşin kat kat parıldayan yaprakları gibi hakikat de zamanla dumanını atar ve geriye yalın ışık kalır.

​Yanılmak ve kirlenmek insanın kaderinde vardır. Ancak düştüğü yerden kalkıp doğru yola girmek insanın elindedir. Kusursuz olmak imkânsızdır ama dürüst olmak mümkündür. İnsan hatasını kabul ettiği sürece içindeki temiz ışığı korur. Gökyüzü her sabah aydınlanır, yeryüzü her bahar yeşerir. Bu yenilenme insana her gün yeni bir başlangıç verir.

​Ateşin yaprak gibi parıldayan katları şunu öğretir: Işık tek noktadan çıkar ama dalga dalga yayılır. İnsanın doğruluğu da böyledir. Tek bir doğru adım çevreye ve toprağa huzur getirir. Zaman sahte olanı yok eder, doğru olan ise yerinde kalır. İnsan, ateşin en temiz katı gibi parıldayamasa bile o ışığa ulaşmaktan vazgeçmemelidir. Gökyüzünün genişliği ve toprağın cömertliği içinde kendi doğruluğunu yaşamalı, arkasında temiz bir iz bırakmalıdır.