Bir pazar sabahı

Bir pazar sabahıydı Leyla evde ailesine kahvaltı hazırlıyordu ailesi ise bahçeye gitmişti Leyla herşeyden habersiz sofrayı donatıyordu normalde bulaşık yıkama işini kahvaltıdan sonraya bırakan Leyla bu kez her yer tertemiz olsun dedi ve heryeri temizledi sofrayı donattı ve elinde kalan son tabağıda sofraya götürürken telefon çaldı arayan babası idi , babası kızım çabuk biz eve geliyoruz dayın vefat etmiş dedi Leyla,o an beyninden vurulmuşa döndü öylece kaldı sonra bir çığlık koparıverdi Leyla, hayır ya olamaz ben inanamıyorum ya olamaz böyle birşey o bizi bırakmaz biz onsuz yaşayamayız diyor ve ağlıyordu  kardeşi geldi leylayı alıp cenaze evine gittiler dayısı öylece yatıyordu herkes başında ağlıyordu ambulans geldi başınız sağolsun dedi ve herkes tekrardan yıkıldı Leyla'nın en çok canını acıtan ise dayısının bir elveda bile diyemeden kaybetmesiydi taziyeye çıktılar herkes çok kötüydü Leyla öylece donmuş sürekli gelen ağlama isteğine karşı çıkamıyor ve ağlıyordu sanki dayısı misafirliğe gitmişte gelecekmiş gibi hissediyor bağırıp çağırmak istiyordu ancak bağırıp çağırmaya bile mecali yoktu kalbi çok acıyordu ilk defa böyle bir acı hissediyordu. Düşünemiyordu sadece yapabildiği şey ağlamaktı akşam olmuştu Leyla eve geçmişti kafasını yastığa koydu uyuyamıyor kalbinde taşıyamadığı ağırlık ile Allahım nolur dayım rüyama gelsin onu görmek istiyorum dayanamıyorum diye ağlarken uyuyakalmıştı...

Merve Ceylan