DENEME

YARA

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Yaralarımız...

Derya BALLI

3 Mayıs 2026 - 20:56

0 21

YARA

Yaralar... Gün ışığı görmemiş ve güneşe çıkıp daha da belirginleşmiş olanlar. Hangisi daha çok acıtır insanın canını?

Derin bir kesik gibi içinden akan, onun parçası olan fakat farkında olmadıkları mı? Yoksa zerresine kadar hissederek tattıkları zehir yaralar mı?

Kesiğin tatlı bir kaşıntısı olur bazen, varlığını sezdirmeden gelir. Parçandır, onunla uyanır ve onunla uyursun. Ama anlaşılmazdır ki, neden sen bu tatlı huysuzluk içindesin ve neden her şey görünmezdir? Eksiklik vardır ama sezemezsin. Can acır mı böyleyken? Acır mı gülüşler ve kursakta kalan hevesler? Yoksa o tatlı huysuzluk da geçer ve gider mi? Hiç varolmamış misali.

Kendini dibine kadar hissettiren, sana cehennem geceler ve ruhsuz gündüzler yaşatan yaran nedir peki? Tam bir baş belası. Ağlatır, bağırtır... Ruhunun tek bir yeri kalmaksızın iğneler batırır. Yaşayarak yaranı, belki daha da yaralanırsın. Ama varolduğunu bildiğin bir şeyi kendinden kovmak da daha kolay değil midir?

İçten içe dersin ki, yara benim olsa da farketmeden geçip gitse ya da gitmese de kurusa kalsa orada. Öylece, sessizce. Kimse bilmeden,kendin bile. Bazen farketmemek daha iyidir onları. Daha huzurludur. Bir nefes arası almaya çıkar gibi balkona, arada sırada unutmak gerekir. Kendi haline bırakmak. Ve farkettiğin anda kanamaya başlar. Bir defa kanadı mı o yerden, o yaradan durmadan akar. Bütün yaralarını ayağa kaldırır, onlar da kanar. Artık o dönemeçten sonra dün açılan yara yoktur, bugün acıtan yara vardır. Geçmişte kalmaz, bugününü ve geleceğini de esir alır.

Bilerek ya da bilmeyerek. İki türlü de kanıyor işte. Kapattım sandıkların, eski bir anıya emanet ettiklerin, bugünü gördüklerin, dünyaya geldiğinde etiketlendiklerin... Hepsi zamanını bekliyor. Farkedilen olmak için, saklanmak için, kanamak için, onu iyileştireni bulmak için.

Her yara bir hikayedir. Her hikaye bir insan. Her insan bir mucize. Ve her mucize bir gülümseme taşır heybesinde.

Derya Ballı