Küçük Adımlar, Büyük İyileşmeler

Bazen hayatta küçük adımlar büyük iyileşmelere sebep olabilir.

Bunu ilk duyduğumda küçümsemiştim. “Küçük bir adım, ne kadar işe yarayabilir ki?” diye düşündüm. Oysa meğer mesele adımın büyüklüğü değil, onun istikametiymiş.

Hayatın üzerimize yığıldığı zamanlar olur. Her şey birikmiş, üst üste gelmiş gibidir. Ne nefes almak kolaydır ne de konuşmak. Böyle zamanlarda iyileşmek, devrim gibi büyük hareketlerle değil, minik hamlelerle başlar. Bir pencereyi açmak mesela. Sessizce yürüyüşe çıkmak. Kahveyi bu kez biraz daha yavaş içmek. Belki sadece derin bir nefes almak.

Bu adımlar o an sana boş, etkisiz gibi gelir. Ama bir süre sonra fark edersin: içindeki ağırlık azalmaya başlamış. Zihin biraz daha hafiflemiş.

Ben de bir gün, “Artık böyle gitmez,” dediğimde büyük bir değişim bekledim kendimden. Ama olmadı. Ne o gün bambaşka biri oldum, ne de her şey düzeldi. Tek yaptığım, sabah kalkınca yatağımı toplamak oldu. O kadar. Ve sonra o bir küçük hareketin ardından başka bir küçük adım daha geldi. Günler geçti. Baktım ki, hayat değişmiyor belki ama ben değişiyorum.

Çünkü mesele mükemmel olmak değil. Mesele, iyiye niyet etmek.

Her gün biraz daha kendine yaklaşmak, her adımda içindeki yaraya bir parça merhem sürmek gibi. Zamanla o küçük iyilikler, içten içe büyüyen bir şifaya dönüşüyor.

Kırıldığımız yerden güçlenmiyoruz belki hemen… Ama o kırıkları kendi ellerimizle sarıyoruz.

Kendine bu yüzden izin ver. Küçük de olsa bir adım at. Bugün sadece camı açmak olabilir bu. Yarın belki bir arkadaşa “nasılsın” demek. Belki defterine içinden geçenleri yazmak.

İyileşmek büyük bir dağa tırmanmak gibi görünse de, zirveye götüren her şey bir adımla başlar.

Ve o adımı atacak tek kişi sensin.

Belki de mucize, bir sabah her şeyin değişmesi değil…
Bir sabah, aynı şeylere biraz daha farklı gözle bakabilmektir.
Unutma, iyileşmek bir varış noktası değil; bir yolculuktur.
Ve bu yolculukta atılan her küçük adım, kendine attığın en büyük adımdır aslında.

O yüzden bugün… sadece bir adım at.
Gerisi zamanla gelir.                                                                                                                                                                                       Yeter ki, sadece kendine şans ver...