KÖŞE YAZISI

Kendimizden Başka Her Şeye İnanıyoruz..

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Kendimizden başka her şeye inanıyoruz, bir tek kendimize ve yapabileceklerimize inancımız yok.

Fikriye Kaya

19 Haziran 2026 - 22:37

19 Haziran 2026 - 22:37 ⏱ 3 dk Okuma Süresi

5 40

Kendimizden Başka Her Şeye İnanıyoruz..

Kendimizden başka her şeye inanıyoruz, bir tek kendimize ve yapabileceklerimize inancımız yok. Bu cümle, yalnızca bir serzeniş değil, modern insanın iç dünyasına tutulmuş sert bir ışıktır. Çünkü insan, en çok kendine uzak kaldığında başkalarına yaklaşır. En çok kendine güvenmediğinde, dışarıdaki her sese teslim olur.

Bir düşün, kendi iç sesini bastırıp kaç tane dış sesi büyüttün? Kaç kez kendi sezgini geri plana atıp, başkalarının kesinliğine tutundun? Kaç kez ben yapabilirim demek yerine, ya olmazsa ihtimaline sığındın? İnsan çoğu zaman başarısızlıktan değil, kendine inanmamaktan kaybeder.

Kendine inanmayan bir zihin, sürekli dışarıda kanıt arar. Bir bakışta onay, bir cümlede değer, bir alkışta varlık hissi… Ama dışarıdan gelen hiçbir şey, içeride eksik olan inancı doldurmaz. Çünkü insanın en büyük açlığı onay değil, kendi kendine yeterliyim diyebilme gücüdür.

Zamanla kişi, kendi potansiyelini başkalarının cümlelerine emanet eder. Birinin yapamazsını, onun hayatına sınır çizer. Bir başkasının zoru, onun cesaretini erteler. Oysa çoğu zaman bizi durduran hayat değil, hayatı nasıl yorumladığımızdır. Ve o yorumun merkezinde, kendimize ne kadar inandığımız vardır.

İnsan, kendine inanmadıkça hiçbir yola tam olarak çıkamaz. Çıksa bile yarı yolda geri döner. Çünkü içindeki en büyük engel dış dünya değil, kendi içinde büyüttüğü şüphedir. Şüphe büyüdükçe cesaret küçülür, cesaret küçüldükçe insan kendi hayatının izleyicisine dönüşür.

Oysa insan, kendi hayatının izleyicisi olmak için değil, yazarı olmak için vardır. Ve hiçbir yazar, kendi kalemine inanmadan güçlü bir hikaye yazamaz.

Belki de artık şunu fark etme zamanı gelmiştir. Biz başkalarına inanarak değil, kendimize inanarak değişeceğiz. Çünkü insanın kaderini değiştiren şey şartlar değil, kendine söylediği cümledir.

Ve o cümle değiştiğinde, hayat da değişmeye başlar.

Fikriye Kaya

Etiketler:

Önceki Makale

Bahçe Sanatı

Sonraki Makale

BABALAR GÜNÜ SENSİZ

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Fikriye Kaya Merhaba, ben Fikriye Kaya. Aynı Film Kaç Kez Oynar adlı kitabımın yazarıyım ve kişisel gelişim konularında yazılar kaleme alıyorum. Hayatı ve insan ruhunu kelimelerle keşfetmeyi, okuyucuların kendi iç dünyalarını fark etmelerini sağlamayı seviyorum. Yazmak benim için sadece bir tutku değil, paylaşmak, ilham vermek ve okuyucularla bir bağ kurmak biçimidir. Her eserimde, okuyuculara düşünmeye, sorgulamaya ve kendi yolculuklarını fark etmeye davet eden bir pencere açmayı amaçlıyorum. Kelimelerin gücüne inanıyor, her hikayede hem duyguyu hem de düşünceyi buluşturmayı öncelik veriyorum.

Yorumlar (5)

Sedef Beyza Kınacı

Kaleminize sağlık 🙏

3 ay önce

Yanıtla

🤍 Beğen (1)
Fikriye Kaya

Teşekkür ederim sağolun 🌹🙏

3 ay önce

🤍 Beğen (0)
Okan Ildız

Çok doğru bir yazı olmuş, kenki hiçbirşey başarılamaz. Kaleminize sağlık.

3 ay önce

Yanıtla

🤍 Beğen (1)
Fikriye Kaya

Teşekkür ederim hocam 🙏

3 ay önce

🤍 Beğen (0)
Berat Gözükızıl

Kaleminize sağlık sayın hocam.

3 ay önce

Yanıtla

🤍 Beğen (1)
Fikriye Kaya

Teşekkür ederim Berat Hocam 🙏

3 ay önce

🤍 Beğen (0)
Sedat kaya

İnsanın kendine inanması bir ego meselesi değil, bir varoluş mücadelesidir. Başkalarının fikirlerine takılıp kalmak, kendi geminin dümenini rüzgara bırakmaktır. Hayat, dış sesleri kısıp içindeki o sessiz güce kulak verdiğinde ve "Ben buradayım" diyebildiğinde gerçekten başlar.

3 ay önce

Yanıtla

🤍 Beğen (1)
Fikriye Kaya

Güzel ve güçlü bir yerden bakmışsınız.İnsanın kendine inanması gerçekten bir kibir değil, var olabilme cesaretidir. Çünkü dış sesler her zaman olacaktır, önemli olan onların içinde kaybolmadan kendi yönünü koruyabilmektir. Bazen en zor olan da tam olarak budur. Gürültü azalmasa bile, içteki sesi duyabilmek.Ben buradayım, diyebilmek, sadece bir cümle değil, insanın kendi hayatının sorumluluğunu üstlenmesidir.
Güzel yorumunuz için teşekkür ederim🙏

3 ay önce

🤍 Beğen (0)
Osman Uyur

Kaleminize sağlık. Aklıma "el ne der? Komşu ne düşünür?" Gibi büyüklerimizin sözleri geldi

3 ay önce

Yanıtla

🤍 Beğen (1)
Fikriye Kaya

Güzel bir çağrışım yapmışsınız.
Asıl mesele gözün gördüğü değil, başkalarının gözünde nasıl göründüğümüz düşüncesi, aslında birçok davranışımızı şekillendiren görünmez bir sınır gibi.O el ne der, komşu ne düşünür sesi, bazen bizi koruyan bir kural, bazen de kendimiz olmanın önüne geçen bir perde olabiliyor. Belki de en çok sorgulamamız gereken şey, o sesin ne kadarının bize ait olduğu…
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim Hocam 🙏

3 ay önce

🤍 Beğen (0)