Gözyaşının Durduğu Yer

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Mısra Arıkan

26 Ocak 2026 - 13:25

26 Ocak 2026 - 13:25 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

0 82

Gözyaşının akıp giderken durduğu bir yer vardır:
Kuru toprak…
Çünkü kuru toprağa akan gözyaşlarının aradığı bir şey vardır: adalet.

Adalet uğruna verilen bir mücadele bu.
Oysa yaşamak, her canlının en temel hakkı değil mi?
Ne var ki bugün bu hakkın karşılığı, çoğu zaman haksızlığa uğramak oluyor.

Anneler var…
Evlat acısıyla feryat eden, “Sesimi duyun” diye haykıran anneler.

Evlatlar var…
Kaybettikleri ailelerinin ardından büyüyen bir boşluğa ağlayan, erken yaşta büyümek zorunda kalan çocuklar.

Yetim kalanlar, öksüz kalanlar var.
Daha bebek… Dünyadan haberi yok.
Ama büyüdükçe, belki de bu adalet arayışının tam ortasında bulacak kendini.
Bir gün, bugün dökülen gözyaşlarının nedenini öğrenerek dâhil olacak bu mücadeleye.

Ve yalnız insanlar değil…
Hayvanlar da var; hakkı olduğu hâlde yaşayamayanlar.
Matmazel gibi, Cezve gibi…
Bir kedi, bir köpek kadar sessiz; bir can kadar masum.

Duyulmanın umuduyla çırpınan sadece insan değil artık.
Toprak, taş, sokaklar da tanık bu sessizliğe.
Gözyaşı kuru toprağa düşüyor; çünkü orası artık doymuş.
Ama adalet hâlâ eksik.

Ve biz susarsak, o toprak daha da kuruyacak.
Adalet bir lütuf değil, bir borçtur.
Ödenmediği her gün, yeni bir gözyaşı daha toprağa düşer.