Seni Hiç Sevmedim De...

Umut dolu heybemle geldiğim memleketinden, gözyaşlarımla ayrılıyorum. Sende böyle hayal etmemiştin biliyorum; çünkü o hayalleri tek başına kurmadın ki... Bende seninleydim, üstelik bunu isteyende bendim. Ben istedim diye "biz" olup bir hayal kurduk. Ama kaderin planı çok farklıymış. Öyle bir ayırdı ki bizi; küllerimizi dahi bulamıyorum. 

Sen ise aramıyorsun bile. Ardına bakmadan giden bendim sanıyordum; oysa sen ardında bıraktığın ne varsa yakmış, küllerini savurmuş gitmişsin. Bu kadar vefasız olunur mu sevgili? 

Hiç mi sevgimi görmedi gözlerin? Kıymetini hiç mi hissettiremedi kalbim? Anlatamadım mı sevgimi sana? Anladın ama anlamamazlıktan mı geldin yoksa? Sevilmek bu kadar güzel ve değerliyken; neden o sevgiyi bir anda yangına, bir enkaza çevirir ki insan? 

Hadi kalbin kalbime aşina değildi de, gözlerin gözlerimi hiç mi görmedi? Gel ve ilk kez, belki de son kez dürüst ol bana:

"Seni sevmedim." de. " Yaralıydım ve yaralarımı senin sevginle sardım." de. "Bu kadar çabuk iyileşeceğimi bende bilmiyordum ve iyileşince ilk senden kurtuldum." de. "Sana gitsem bile sarsılmaz ve aslında hiç hak etmediğim bir güven ve aşk bıraktım." de. "Senden kendimi aldım ve ardımı da ateşe verip kaçtım." de. 

Söyle sevgili... 

"Seni hiç sevmedim." de!