ŞİİR

MAKLAR ÜLKESİ

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Kelimelerin dostluğuna sığınan bir ruhun, geçmişe el sallayıp aydınlığa uyanma hikâyesi. 'Maklar Ülkesi', kelimelerin gücüyle yeniden doğmayı ve yaşamayı kana kana içmeyi anlatan umut dolu bir şiir.

Betül Uzuntarla

3 Ağustos 2026 - 14:45

3 Ağustos 2026 - 14:45 ⏱ 3 dk Okuma Süresi

1 35

MAKLAR ÜLKESİ

Çıkarıp asmıştım üstümü, biriken bir yığın kıyafetimin arasına;

Tıpkı satırları kaleme alan benliğimin tüm rollerinden sıyrılışı, ham kendi oluşu gibi.

Üstündeki ölü derileri atışı, taptaze baharların gelişi gibi...

Yaşamak çekiyor canım bugünlerde; menekşeleri koklamak,

Yağmur damlalarının altında ıslanmadan uzanmak,

Kuşların cıvıltılarında saatin tik taklarını duymak...

Yaşamak çekiyor canım, belki de satırlara sığınmak;

Kelimelerin dostluğunda baharları aramak,

Su içmek kana kana, ruhuma kavuşmak...

Dedim ya, yaşamak çekiyor canım; bulutlara uzanmak,

Masmavi semalarda beyazlara tutunmak,

Yeşillerin selamını tüm kuşlara duyurmak.

Sahi, kalem kâğıda değince nedir bendeki bu aydınlığa susamak?

Maklar ülkesindeki baharları aramak?

Anlaşılan bugünlerde ilham perisi yanı başımda;

Belki de içimdeydi, hemen geldi ilk arayışımda.

Sadık dostum diye demiyorum boşuna satırlara...

İyi günde kötü günde, aradığım her yerde,

Susmak ülkesinin en geveze hanesinde.

Sokak sokak dolaştım bulmak için kendimi,

Yerim yönüm bellidir, hatırlasana resmimi.

Bugün satırlarda buldum galiba hem baharı hem kendimi.

Ama yine yetmiyor, ben hep buralardayım; söylesen yeter ismimi.

Nasıl yetsin ki bitmeyen mürekkebin kâğıttaki ahengi?

Boşuna demedim yürünecek yollarım var diye...

Benim gitmez cümlelerim ne Fizan'a ne haybeye.

Uğrak noktası olur elbet kâh İstanbul'a kâh Heybeli'ye,

Ama asıl yurdum ruhumdur derinden derine.

Susmayan dilimi nasıl sustursam bu geceyle sabah arası?

Kaldırdığım raflarımdan çıkıyor tüm tozlu sayfaların anısı.

Geçmiş gitmiş günler için bana lazım bir tutam el sallamak,

Ufka doğru yol alarak semalara göz kırpmak,

Yepyeni yolculuklarda kâh mavilere dalmak kâh yeşillere uzanmak.

Yaşamak böyle işte; ağladığın günlerden gülmeli zamanlara...

Artık bana müsaade, içtim satırların suyunu kana kana;

Şimdi demir atıyorum kâh o yana kâh bu yana, en çok da rüyalara...

Etiketler:

Önceki Makale

GÖZLERİN OLMASAYDI

Sonraki Makale

İçindeki Başlangıç serisi - I (Hiçbir şey rastlantı değildir.)

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Betül Uzuntarla F. Betül Uzuntarla, 03.08.1998 Karabük Safranbolu doğumlu ve Safranbolu'da yaşamaktadır. Çocuk Gelişimcidir. Cümlelerin Tortusu adlı kitabın yazarıdır. Yazı hayatına ilkokul yıllarında kaleme aldığı kısa sözler ve şiirler ile başlamış olup yine bu yaşlarında çeşitli yazı yarışmalarında derece yapmıştır. Sonrasında yazı serüvenine deneme, öykü, şiir olarak devam etmiş ve yıllardır aktif olarak kullandığı instagramda @cakilkitap isminde kitap sayfasında da kitap tahlilleri yapmaktadır. Çeşitli dergiler(Halbuki, Hece, Hasat Fanzin, Kibele...) blog sayfaları (Fikir İzleri, Kibele Kültür Sanat) ve proje kitaplarda (40'lar Kulübü, Sıfır Yayınları, Fikir İzleri, Sad Yayınları) yazıları yer almıştır ve yer almaya devam etmektedir. Bir yandan da Karabük Ana Haber e-gazete sayfasında köşe yazarlık yapmaktadır.