Kaybolan Yalnızlığım ve Sen

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...
10 Haziran 2026 - 15:55
10 Haziran 2026 - 15:55 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 0  21
Kaybolan Yalnızlığım ve Sen

Kaybolan Yalnızlığım ve Sen

Bir zamanlar yalnızdım.

Öyle kalabalıkların ortasında değil,
gerçekten yalnız...

Geceleri konuşacak kimsem yoktu.
Pencereler karanlıktı.
Sokaklar sessiz.

Ve ben,
kendi içimde yankılanan
adımları dinliyordum.

Sonra sen geldin.

Bir bahar gibi değil.

Birdenbire açan güneş gibi de değil.

Sessizce...

Kimsenin fark etmediği bir rüzgâr gibi.

Önce sesin yerleşti içime.

Sonra gülüşün.

Sonra da senden habersiz kurduğum
küçük hayaller...

Ve fark etmeden
yalnızlığımı kaybettim.

Eskiden korkmadığım geceler
seni düşünmeden geçmez oldu.

Eskiden boş olan masamda
senin için ayrılmış bir sandalye vardı artık.

Çayımı iki kişilik demliyordum bazen.

Gelmediğini bile bile...

Sonra bir gün,

nasıl geldiysen öyle gittin.

Sessizce.

Arkana dönmeden.

Bir veda bırakmadan.

Ve ben anladım ki;

İnsan bazen sevdiği insanı değil,
onunla birlikte kaybettiği kendini özlüyormuş.

Şimdi ne sen varsın yanımda,
ne de eski yalnızlığım.

İkimizin arasında kalmışım sanki.

Bir tarafım seni arıyor.

Bir tarafım
senden önceki hâlime dönmek istiyor.

Ama ne mümkün...

Çünkü bazı insanlar gittikten sonra
hiçbir şey başladığı yere dönmüyor.

Ve şimdi geceleri
aynı pencerenin önünde oturuyorum.

Şehir yine sessiz.

Gökyüzü yine uzak.

Ama yalnızlık...

Eskisi gibi değil.

Çünkü sen gittikten sonra
yalnızlığım bile bana yabancılaştı.

Ben seni kaybettim.

Ama galiba en çok,

seninle birlikte kaybolan
yalnızlığımı özlüyorum.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow