HALİKARNAS BALIKÇISI - AGANTA BURİNA BURİTANA

Yazarı: Halikarnas Balıkçısı (Cevat Şakir Kabaağaçlı)                                             

Kitap Adı: Aganta Burina Burinata                 

Yayın Tarihi: 1980                                         

Yayınevi: Bilgi Yayınevi                                   

 Sayfa Sayısı: 231

Kitap Tahlili:                                                      

   Kitabın yazarı Halikarnas Balıkçısı, hikâye ve romanlarında deniz insanlarını bize tanıtırken, "denize bağlı olarak güzelliği, özgürlüğü, başkaldırıyı, insanoğlunun geçmişteki ve gelecekteki arayışlarını, kayıplarını, bunalımlarını, korkularını; ışığı kırar gibi kendiliğinden, alabildiğine etkin bir anlatımla ortaya koyarak, çağdaş insancıl bakışla eski uygarlıklar arasındaki bağları da göstermiştir. Aganta Burina Burinata da böyle içeriği olan bir kitaptır.

 Cevat Şakir Kabaağaçlı'nın nam-ı diğer Halikarnas Balıkçısı'nın ilk okuduğum kitabı olan Aganta Burina Burinata kitabı, babasının tüm engellemelerine rağmen deniz sevgisini içinde büyütüp tüm damarlarında deniz sevgisini yaşatan Mahmut karakterinin hayatını konu alıyor. Babası, amcaları ve etrafında gördüğü herkes gemici olması ve girdiği her sokağın sonunun denize çıkması ile denizi sevmemesi mümkün olamamıştır. Böylelikle içindeki sevgi ile gemici olmuştur ama hayatın akışı içerisinde bir müddet gemicilikten ayrılması gerekmiştir. Romanda geçen her olayda Mahmut'un tüm duygu ve düşüncelerine detaylı şekilde yer verilirken betimlemeler sayesinde ana karakter ile beraber olayları beraber yaşıyorsunuz. Öyle ki yeri geliyor Mahmut oluyorsunuz yeri geliyor dümeni elinize alıyorsunuz; yazarla beraber olaylara çıkarımlar yapıyorsunuz ve verdiği mesajları yaşayarak algılıyorsunuz. Deniz yaşamını tanımak isteyenlere, denizden, dalgalardan, gemiden, dümenden doğru kendi dünyasına bakmak isteyenlere, tavsiyemdir.

Alıntılar:  

- "İnsan çeşitli yerlerde ölür- ne bileyim, dağda, taşta, savaş alanlarında- ama, denizden başka her yerde bir izi, bir kemiği, dikili bir mezar taşı kalır. Denizde bozulan denizcinin ise, tıpkı bir hülya, bir rüya gibi, tam bir kayboluşu, bir silinişi vardır."

- "İnsan, keşfetmek, öteye varmak, yeniye açılmak özleyişiyle ceviz kabuğu kadar bir tekneye biner, iki buçuk arşın bez parçasıyla göklerin rüzgârını çalar da, el âlemin muhakkak ölümüdür, deliliktir diye bağrışıp ayak diremelerine kulak asmadan açılır gider ve yeni dünyalar, yeni âlemler bulur. Ne biçim dünyaya doğmuştum ben? "Güzel" diyordum, güzel dediğime dönüp bakmıyorlardı bile. "İyi" diyordum, omuz silkiyorlardı."

- "Ne var ki daha çocuktum. Çoğu büyüğüm olan insanlarda bir güzellik, bir iyilikle bir doğruluğun bulunduğuna inanıyordum."

-  "Birlikte çalışıp birlikte çile çeken insanlar birbirlerine öyle bağlanıyorlar ki, bir kısım buz, bir kısmı da ateş olsa, birbirine uyup can ciğer kardeş oluyorlar.”