Bilinçlerin Kıyameti..

Bilinçlerin Kıyameti..

Bazı kıyametler gökyüzünde kopmaz. Bazı sonlar ne bir gök gürültüsüyle gelir ne de toprağı sarsan bir titreşimle… En sessiz kıyametler, insanın içinde başlar. Bir düşüncenin yorulmasıyla, bir duygunun anlamsızlaşmasıyla, bir bilincin kendi kendine geri çekilmesiyle.

Bugün yaşadığımız çağ, belki de en çok bilinçlerin kıyametine yaklaşıyor. Çünkü artık insanlar yalnızca bilgiye değil, çok fazla bilgiye maruz kalıyor. Bu yoğunluk içinde düşünmek değil, hızlı tepki vermek değerli hale geliyor. Derinlik, yerini yüzeyselliğe bırakıyor. Anlamak yerine geçmek, hissetmek yerine tüketmek öğretiliyor.

İnsan zihni, sürekli akan bir nehir gibi değil artık, taşan, yönü kaybolmuş bir su kütlesi gibi. Her şey var ama hiçbir şey yerli yerinde değil. Bir cümle okunuyor, ama düşünülmeden geçiliyor. Bir görüntü görülüyor, ama hissedilmeden siliniyor. Böylece bilinç, kendi ağırlığını kaybediyor.

Asıl kıyamet de burada başlıyor. İnsan, kendini izlerken bile yabancılaşmaya başladığında…

Bir zamanlar insanın kendisiyle baş başa kalabildiği anlar vardı. Sessizlik bir boşluk değil, bir anlam alanıydı. Şimdi ise sessizlik bile rahatsız edici. Çünkü zihni susturunca, geride kalan şeyle yüzleşmek zorlaşıyor. O yüzden sürekli bir gürültü, sürekli bir meşguliyet… Kaçışın en modern hali.

Fakat bilinç dediğimiz şey, kaçtıkça küçülür, yüzleşildikçe büyür. İnsan kendi iç sesini duyamadığında, dış dünyanın sesi onun yerine karar vermeye başlar. Ne düşüneceğini, ne hissedeceğini, neye inanacağını bile dışarıdan öğrenir hale gelir.

İşte bu durum, görünmeyen bir kıyamettir. Ne şehirler yıkılır ne de gökyüzü kararır… Ama insanın kendi merkezine olan bağı zayıflar.

Belki de kurtuluş, büyük bir değişimde değil,küçük bir duruşta saklıdır. Bir anlığına durmak, bir cümleyi gerçekten düşünmek, bir duyguyu acele etmeden hissetmek… Bunlar basit görünür ama bilinç için yeniden doğuş anlamına gelir.

Çünkü her kıyametin ardından bir başlangıç ihtimali vardır. Ve belki de en büyük başlangıç, insanın kendi zihnini yeniden fark etmesidir.

Bilinçlerin kıyameti sessizdir… ama aynı zamanda dönüşümün de ilk adımıdır.

Fikriye Kaya