HİKAYE/ÖYKÜ

Vadinin Eski Yaprakları

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

"Vadinin Eski Yaprakları", doğanın içinde yalnızlığı, sevgiyi ve yorgunluğu arayan üç kadının yapraklar üzerinden kendi iç dünyalarını fark edişini anlatan sade bir hikâyedir. Bu öykü, insanın kalbindekilerin dış dünyaya nasıl yansıdığını doğanın dinginliği eşliğinde gözler önüne serer.

Umran Tezcan

28 Eylül 2026 - 10:14

28 Eylül 2026 - 10:14 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

0 2

Ulu bir ağacın gölgesinde yapraklara bakan üç kadın vadide doğanın sessizliğini dinlerken içlerindeki huzuru ve yorgunluğu fark ediyor

Vadinin Eski Yaprakları

Ilgın, kalabalıktan uzaklaşıp doğada yalnız kalmayı seven biri olarak ulu bir ağacın gölgesinde oturuyordu. Suyun sesi ona huzur veriyordu. Toprağın kokusu rüzgârla yayılıyor, ağaçtan dökülen eski yapraklar yere seriliyordu.

O sırada insanları çok seven Arven yanına geldi:

— Ilgın, yine daldın gittin. Ne buldun bu yapraklarda?

Ilgın başını kaldırıp gülümsedi ve elindeki yaprağı gösterdi:

— Bak Arven, bu yapraklar hep aynı yerde duruyor ama bakan herkes başka bir şey görüyor. Kimi huzuru buluyor, kimi ise sadece kendi sıkıntılarını fark ediyor. Yaprak bize içimizdekini gösteriyor.

Hayatın telaşından ve kaygılarından yorulan Melâhat de yaklaşıp aralarına katıldı:

— Her zaman huzur bulmak kolay değil. Ben bu yaprakların sesini duyduğumda sadece yorgunluk hissediyorum.

Arven dostça Melâhat'ın omzuna dokundu:

— Belki de sorun dışarıdaki rüzgâr değil. İnsanın kalbinde ne varsa dışarıya o yansır. Göz neye bakarsa yürek onu görür.

Melâhat etrafa, toprağa ve suya baktı. Yüzü gülümsemeye başladı ve derin bir nefes aldı:

— Haklısın galiba. Doğada her şey yerli yerinde ama insan kendi içindeki fırtınayı dışarıya taşıyor.

Güneş batarken vadi sessizleşti. Yalnızlığı seven Ilgın, sevgiyi arayan Arven ve yorgunluğunu hafifleten Melâhat yan yana oturup doğayı izlediler. Anladılar ki doğadaki her şey insanın kendi içini görmesi için vardı. Kalbini bu sadeliğe açan herkes kendi özüne yaklaşıyordu.

Etiketler:

#VadininEskiYaprakları #Hikaye #Doğa #Huzur #İçSes

Önceki Makale

O Mağlup Şenlik

Sonraki Makale

Ben Kimim Diye Uyandı Düşünce

Tepkiniz Nedir?

Beğendim

Harika!

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Umran Tezcan Ümran Tezcan:Yazar ve öğretmen .2015 yılında Uşak Üniversitesi-Fen Edebiyat Fakültesi-Matematik bölümünü bitirdi.Şuan öğretmenlik yapıyor. Çocukluğundan beri yazmayı seviyor.Cocuk kitapları öyküler romanlar her yaş grubundan yazmaya çalışıyor.Çocuk romani ,roman ,öykü ,hikaye yazmaya devam ediyor.