Vadinin Eski Yaprakları

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

"Vadinin Eski Yaprakları", doğanın içinde yalnızlığı, sevgiyi ve yorgunluğu arayan üç kadının yapraklar üzerinden kendi iç dünyalarını fark edişini anlatan sade bir hikâyedir. Bu öykü, insanın kalbindekilerin dış dünyaya nasıl yansıdığını doğanın dinginliği eşliğinde gözler önüne serer.

28 Eylül 2026 - 10:14
28 Eylül 2026 - 10:14 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 0  24
Vadinin Eski Yaprakları
Ulu bir ağacın gölgesinde yapraklara bakan üç kadın vadide doğanın sessizliğini dinlerken içlerindeki huzuru ve yorgunluğu fark ediyor

Vadinin Eski Yaprakları

​Ilgın, kalabalıktan uzaklaşıp doğada yalnız kalmayı seven biri olarak ulu bir ağacın gölgesinde oturuyordu. Suyun sesi ona huzur veriyordu. Toprağın kokusu rüzgârla yayılıyor, ağaçtan dökülen eski yapraklar yere seriliyordu.

​O sırada insanları çok seven Arven yanına geldi:

​— Ilgın, yine daldın gittin. Ne buldun bu yapraklarda?

​Ilgın başını kaldırıp gülümsedi ve elindeki yaprağı gösterdi:

​— Bak Arven, bu yapraklar hep aynı yerde duruyor ama bakan herkes başka bir şey görüyor. Kimi huzuru buluyor, kimi ise sadece kendi sıkıntılarını fark ediyor. Yaprak bize içimizdekini gösteriyor.

​Hayatın telaşından ve kaygılarından yorulan Melâhat de yaklaşıp aralarına katıldı:

​— Her zaman huzur bulmak kolay değil. Ben bu yaprakların sesini duyduğumda sadece yorgunluk hissediyorum.

​Arven dostça Melâhat'ın omzuna dokundu:

​— Belki de sorun dışarıdaki rüzgâr değil. İnsanın kalbinde ne varsa dışarıya o yansır. Göz neye bakarsa yürek onu görür.

​Melâhat etrafa, toprağa ve suya baktı. Yüzü gülümsemeye başladı ve derin bir nefes aldı:

​— Haklısın galiba. Doğada her şey yerli yerinde ama insan kendi içindeki fırtınayı dışarıya taşıyor.

​Güneş batarken vadi sessizleşti. Yalnızlığı seven Ilgın, sevgiyi arayan Arven ve yorgunluğunu hafifleten Melâhat yan yana oturup doğayı izlediler. Anladılar ki doğadaki her şey insanın kendi içini görmesi için vardı. Kalbini bu sadeliğe açan herkes kendi özüne yaklaşıyordu.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Umran Tezcan Yazar ve öğretmen Ümran Tezcan, 1997 yılında Uşak’ta doğdu. 2020 yılında Uşak Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Matematik Bölümü’nden mezun oldu. Şu an öğretmenlik mesleğini sürdürürken, çocukluğundan beri kalbinde taşıdığı yazma tutkusunu profesyonel eserlerle okurlarına ulaştırıyor. Her yaş grubuna hitap eden çocuk kitapları, masallar, öyküler, denemeler ve romanlar kaleme alan Tezcan, Ekim 2026'da Eskişehir'de düzenlenen Yunus Emre Şenliği kapsamında Kaybolan Tebessümler Ülkesi adlı denemesiyle birincilik ödülüne layık görüldü. Yazarın Mavi Nefes Yayınları etiketiyle Gökyüzünün Sabrı, Fikir İzleri bünyesindeki çalışmalarıyla da Aydınlık Çiçeği adlı eserleri yayımlandı. Fikir İzleri Platformunda ayrıca Gezgin Kafalar serisinin yanı sıra Geçmişin İzini Taşıyan Sayfalar, Kuyunun Vurgunu, Ağlayan Yeşil Dallar, Fikrin Aydınlık Elemi, Birlikte Başarmak ve Kuyudaki Mavi gibi öykü ve denemeleriyle üretmeye devam ediyor. Edebiyat yolculuğunu uluslararası alana da taşıyan yazar, İngilizce eserleriyle dünya genelindeki okurlara sesleniyor. Amazon KDP üzerinden yayımlanan Half of the Star adlı kitabının yanı sıra; Ara's Wrath, The Nilüfer Fair, The Echoing Bell Özseda, The Heirs of Mirror Lake, The Mirror of Sirrus, The Epic of the Yellow Lily, The Snowdrop That Broke Its Chains, Bridgehead, The Young Crew Trained by the Queen, The Rose of Numbers ve The Flower of the Broken Branch adlı kitapları da Amazon KDP'de mevcuttur. Royal Road (yazarkenmutluyum / umrantezcan) ve Inkitt platformlarında Aydoras: The City of Choices, Flowers Garden, The Ballad of Rain ve The Eternal Roots of Veridiana adlı fantastik kurgu serilerini okurlarıyla buluştururken, Aydoras: The City of Choices eseri Wattpad platformunda ise Sonsöz: Şehirlerin Şehri Aydoras adıyla yer almaktadır. Tezcan, kitap evrenlerini YouTube kanalı (@flowersgarden134) üzerinden paylaştığı videolarla da destekleyerek her yaştan okura ulaşmayı sürdürüyor.