Ruhlar Akademisi Kısım 4

  "Ben... ben artık neye inanacağımı şaşırdım," diyen Aylin yutkundu. (Ya da öyle olduğunu sandı.)

  "Sadece gel ve buraya bak!" diyen Rizzi'nin gösterdiği yere baktığında şaşkınlıktan Aylin'in adeta dili tutuldu. 

   Rizzi onu dev bir aynanın karşısına getirmişti. Kendi görüntüsüydü Aylin'i bu kadar şaşırtan... Tıpkı Rizzi gibi görünüyordu. Tek fark, Rizzi'de hissedilen suyun varlığı yerine Aylin'deki müthiş hava enerjisiydi. Aylin, bedeninin içinde anaforlar yaparak gezinen havayı görebiliyordu ve gözleri...aynı sarı ışıklı küreler onda da vardı.

   Rizzi, Aylin'in ifadeleri hakkında hiçbir yorum yapamadığı ve şimdi kendinde de olan o sarı ışıklı kürelerle ona bakıyordu. Aylin de o bakışa sessizce karşılık verdi. Rizzi'nin gözlerinin içine baktıkça zihninde onlarca soru birbiri ardına tomurcuklanmaya başladı.Tam ağzını açacaktı ki Rizzi onun yerine konuştu:

  "Ben burada ne arıyorum? Neden hiç bir şeyi doğru düzgün hatırlamıyorum? Bu neden en gerçek halim mi? Tamamen öldüm mü yoksa ufacık da olsa bir kurtulma ihtimalim var mı veee en son ve en can alıcı soru... eee şimdi ne olacak?"

  "Yani hala bir aklım varsa eğer onu okudun Rizzi!" diye karşılı verdi Aylin. Cevap, Rizzi'nin içten kahkahaları olarak geldi. Kahkahasında bile gürleyen dalgaların tınısı seziliyordu.

  "Sen gerçekten de tam bir hava elementisin!" deyip kıkırdamaya devam etti. "Bayılıyorum sizin adaptasyon yeteneğinize! Bir ruh ölüme bile mi bu kadar kolay uyum sağlar canım aaa!"

  Bu sözlerden sonra Aylin'in havası değişivermiş, kendini kötü hissetmişti. İstemeden de olsa pot kırdığını anlayan Rizzi, "Gel seni her şeyi bilen ruha götüreyim," diyerek havayı dağıtmak istedi. Başarılı da oldu, çünkü söylediği her bir kelime adeta bomba misali Aylin'in zihninde patlamıştı.

  "Her şeyi bilen ruh mu? Kimmiş o?"

  "Adı Alex!" Bir ateş ruhu! Biz,senin gelişinle element çemberini tamamlamış oluyoruz Aylin! Hava ruhu sen, su ruhu ben, ateş ruhu Alex ve toprak ruhu Gyan...Aslında senin gelişini dört gözle bekliyorduk ama ne yalan söyleyeyim bu kadar çabuk beklemiyorduk! Bu kadar çabuk buraya gelmen... sanırım üst düzey bir ruh bizden şüpheleniyor!"

  "Bir dakika dur orada!" diyen Aylin zınk diye hem kendini hem de Rizzi2yi durduruverdi. Zihni, zar zor hatırladığı kadarıyla dünya hayatında da iyi çalışırdı ama gerçekten buradaki algılama düzeyini tanımlayacak kelime bulamıyordu. Belki de beyninin yüzde yüzünü asıl şimdi kullanıyordu kim bilir? Tek fark edebildiği zihninin her türlü olasılığı ve veriyi saliseler içinde tarayıp ona somut bilgi olarak kolayca sunabilmesiydi.

  "Ne demek seni bu kadar çabuk beklemiyorduk? Dünya hayatımın beklenenden kısa sürmesi demek benim öldürüldüğüm anlamına gelir!"

  "Böyle bir olasılık var, evet!" diyen Rizzi'nin yüzü dalgın sesi soğuktu. "Tek aklıma gelen olasılık Akademi'den birinin bu işe bulaşmış olabileceği..."

  "Akademi mi?" diye şaşkınlıkla sordu Aylin.

 "Evet," dedi Rizzi yine dalgın dalgın. "Ruhlar Akademisi..."