Özgürlük maskesi ile sunulan dönüşüm

ÖZGÜRLÜK MASKESİ İLE SUNULAN DÖNÜŞÜM 

Feminizm, başlangıçta kadın haklarını savunma amacıyla doğmuş olsa da, zamanla bu amacından saparak toplumsal yapıyı hedef alan ideolojik bir aygıta dönüşmüştür. Bugün feminizm, yalnızca bir hak arayışı değil, toplumu kutuplaştıran ve cinsiyet temelli çatışmaları körükleyen bir şiddet aracı haline gelmiştir. Eşitlik adı altında erkekliği baskılayan bu ideoloji, kadın ve erkek arasındaki doğal farkları reddederek insan doğasına karşı bir duruş sergilemektedir.

Modern feminist hareket, özellikle “toksik erkeklik” gibi kavramlarla erkekliği sistematik biçimde şeytanlaştırmakta, kadınlığı ise sadece mağduriyet kimliği üzerinden tanımlamaktadır. Bu yaklaşım, kadın-erkek ilişkilerinde düşmanlığı teşvik etmekte; bireyleri cinsiyetlerinden ötürü suçlu veya mazlum ilan etmektedir. Bu, toplumsal şiddetin yeni ve kamufle edilmiş bir biçimidir.

Feminist ideoloji, aynı zamanda cinsiyetsizleştirme sürecini meşrulaştırarak çocukların ve gençlerin kimlik gelişimini tehdit eder hale gelmiştir. Aile, annelik, babalık gibi geleneksel roller küçümsenmekte, bireyler aidiyet duygusundan uzaklaştırılarak yalnızlaştırılmaktadır. Özellikle eğitim ve medya yoluyla yayılan bu zihniyet, doğal cinsiyet rollerini yok sayan “nötr insan” modelini dayatmaktadır.

Bu süreçte aile kurumu da hedef alınmış, evlilik patriyarkal baskının sembolü olarak sunulmuştur. Kadınların özgürleşmesi söylemiyle yalnızlaşmaları yüceltilmiş, çocuklar ise parçalanmış aile ortamında sağlıksız biçimde büyümeye mahkûm edilmiştir. Toplumsal dengenin temeli olan kadın-erkek iş birliği, feminist ideoloji tarafından bilinçli şekilde yıkıma uğratılmaktadır.

Sonuç olarak feminizm, eşitliği sağlama iddiasıyla çıktığı yolda bugün cinsiyetler arası uçurumu derinleştiren, bireyleri kimliksizleştiren ve toplumsal düzeni bozan bir yapı haline gelmiştir. Feminizm, özgürlük maskesiyle sunulan ancak temelde insan doğasını hedef alan bir dönüşüm aracıdır.