HÂKK'A NİYAZ

Islak bir gömlek giydim gözlerime

Bakma sen akan yaşlara, 

Ben pınarlarından soluyorum şiirleri. 

Fetva aramam ki dizelere. 

Haleli bensem bu aymaz yokluğun, 

Helali gördüm GÖZLERİNİ. 

Ve ben en çok

İsyanı saydım başıboş gelmeleri... 

Boyumdan büyük sevdaları kestirdim gözüme, 

Koşar adım yürüyorum. 

Cesur bir kanat çırpıntısında

Fırtınalar kopardım. 

Sahile vurur yersiz düşünceler. 

Ve ben yapayalnız bir dalga gürültüsünde, 

Yalnız kalabalıklar ortasındayım. 

Yalnızlığını oturttum sandalyeme, 

Büyük kavgalar yarattım. 

Yüzüm darmadağın. 

Serkeş bir aşkın

Yılgın savaşçısıyım. 

Ben bilmem mutlak zafer. 

Elimde GÖZLERİN, 

Gözümde yüreğin. 

Yapayalnız gidiyorum... 

Senden uzak sevmelerimi

Çayıma karıştırdım. 

Yudum yudum gözlerime içtim. 

Aksanı bozuk bir şiir diliyim. 

Anlamaz kimse beni. 

Hâlbuki, 

Ben GÖZLERİNİN lisanıyla konuştum. 

Muhabbetim kanar içine. 

İçimde çokça sen dolaşır. 

Her hücreme karıştın. 

Devrik aşklar dizesinde

Matem akar dört yanım... 

Nefesin kokuyor İstanbul. 

Karmaşık duygular... 

Yokluğunun isi siniyor üzerime. 

Nereden baksan hüsran, 

Nereden gelsen eksik. 

Tutsam gelmez ele, 

El bilmez sitemimi. 

Ne bilsin feryadı? 

Uçurumun kenarındayım. 

Bir yanım elem, 

Bir yanım keder. 

Ne bu çırpınışlar? 

Kâr etmez yakarışlar. 

Sussan dolmaz yerin, 

Konuşsan doymaz... 

Dilimde hep aynı nakarat:

Güne seninle başlamak. 

Sabah kahvaltısında sen, 

Yudumladığım çayım, 

Ekmeğim, peynirim sen. 

Azığım GÖZLERİN. 

Dudağım seni yudumlarken, 

Gözlerime çöken ağır bir matem. 

Hüznümün direğine astım seni. 

Döner döner izlerim... 

Tesbihimin tanesi gibi, 

Dağıldı kurduğum hayaller. 

Kaçıp gitti elimden. 

Bir başka dünya kurarken 

Hapsettim senden gelen niyazları. 

Ciğerim cümbüş yeri. 

Sığmaz bedenime. 

Alıp varsam kirpiklerine, 

Sen dar ağacını kursan, 

Ben tekmelesem sehpamı, 

Vursam cehennem semasına... 

Boğazım düğümleniyor gül yüzlüm. 

Bilemezsin içimde kopan fırtınayı. 

Bir bilebilsen, 

Bir görebilsen... 

Kamus'u taşıdığımı her karış. 

Sen senlikten utanır, 

Hayra yormaya korkarsın. 

Bir bilebilsem, 

Bir görebilsem, 

Sevdanın kafesini... 

Ben benden utanır, 

Firdevs'i dökerdim avuçlarına... 

Ben asi bir hayrat, 

Ben yılgın bir ova. 

Can suyu bilmem ki ben. 

İçimde büyütürüm sevdayı, 

Susuz ve kurak. 

Yalnız sevmeyi de öğrendik, 

Yalnız ölmeyi de. 

Haksız bir davanın

Suçlu mahkûmuyum oysa... 

Alnıma yazgıysa eğer, 

Boynuma kemendi de dolarım, 

Gözüme yordamsız yolu da. 

Gel desem ne fayda? 

Sevmeye yoksa hakkım... 

Hakk'a niyazımdır ancak:

Ya soldur gözümden feri, 

Ya oldur olmazları. 

Varalım Firdevs'in şarabına... 

Hazar Aslan