KÖŞE YAZISI

UYANIŞ

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Saat üçtü. Yeni günün ilk saatleri…

Ramazan Turhan

30 Ocak 2025 - 21:29

30 Ocak 2025 - 21:29 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

1 766

UYANIŞ

Gece üç… Uykumdan uyandım. Cam balkonun önünde bilgisayarımı açtım. Dışarıda şehrin karanlığa gömülmüş sessizliği, içerideyse uyanık bir kalbin uğultusu vardı. Bazen insanı saat değil, içindeki görünmez bir ses uyandırır. Bir çağrı gibi, bir fısıltı gibi: “Kalk, yaz.”

Evin derinliklerinde tatlı bir sessizlik vardı. Odanın kapısından içeri sızan loş ışıkta, çocukların uyuyan yüzlerine baktım. Birbirine karışan nefes alışları, sanki masumiyetin melodisi gibiydi. İnsan o an fark ediyor: çocukların uykusu, evin en güvenli duasıdır. Gecenin derinliğinde onların huzurunu izlemek, yüreğe hem bir yük hem de bir teselli bırakıyor. Belki de her baba, gecenin bir saatinde, farkında olmadan, çocuklarının düşlerini koruyan görünmez bir nöbetçidir.

Sonra parmaklarım tuşlara değdi. Uyku ile uyanıklık arasındaki o ince perdeden kalan rüyalar, satırlara akmak istedi. Sanki rüyam bile bana sitem ediyordu: “Beni yarım bırakma, bari yazıya çevir de tamamla.” O an anladım: rüyalar bazen devamını kağıtta bulur.

Bir süre yazdım. Kelimeler bilgisayar ekranında belirirken, içimdeki ağırlık hafifliyordu. Yazmak, gecenin karanlığına küçük bir pencere açmak gibiydi. İnsan, yazdıkça kendi içine daha çok yaklaşır.

Sonra kalktım. Ellerimi, yüzümü, gözlerimi, kulaklarımı, başımı, ensemi ve ayaklarımı suyla yıkadım. Her damla, içimde birikmiş uykuyu değil, sanki karanlığı da alıp götürdü. Suyla gelen serinlik, bedenimi değil, ruhumu da tazeledi. Geceyi üzerimden akıttım, yeni günün ilk saatlerine hazırlanmış oldum.

Ve düşündüm: Gece sadece uyumak için değil; bazen insanın kendine uyanması içindir. Çocukların uykusunda saklı masumiyet, rüyanın fısıldadığı yarım cümleler, suyla gelen tazelik… Hepsi yeni günün habercisiydi.

Saat üçtü. Yeni günün ilk saatleri…
Uykum gitmişti, yazı gelmişti.
Ve ben bir kez daha anladım: bazı cümleler gündüzün gürültüsünde değil, yalnızca gecenin sessizliğinde doğar.

Etiketler:

Ramazan Turhan

Önceki Makale

Kaan Turhal & Merve Bilge Sertkayalı Şiir Perfonması

Sonraki Makale

Aynı Hikayenin Çocukları

Tepkiniz Nedir?

282

Beğendim

199

Harika!

241

Sevdim

Eğlenceli

Kızdım

Üzgün

Wow

Ramazan Turhan Yazar | Oyuncu | İçerik Üreticisi “Gerçekten Ne İstediğini Biliyor Musun?” kitabının yazarı Instagram üzerinden kitap ve düşünce içerikleri üreticisi Okuma kültürü ve bireysel gelişim üzerine çalışmalar yapan biri Tiyatro Oyuncusu 1994 doğumluyum, evli ve 3 çocuk babasıyım. Denizli’de yaşıyorum. Radyo Televizyon Programcılığı okudum, bir dönem medya sektöründe çalıştım ama hayat beni başka yerlere de götürdü. Bazen elimde kamera vardı, bazen çekiç. Kimi zaman masa başında, kimi zaman beden gücüyle çalıştım. Ama içimde hep bir şeyler yazma isteği vardı. Yazmak bana iyi geliyor… İlk kitabımı yazdım, şimdi yeni cümlelerin peşindeyim. Burada hissettiklerimi, düşündüklerimi, içimden geçenleri paylaşmak istiyorum. Kimi zaman bir deneme, kimi zaman bir hikâye, bazen de sadece bir cümle… Okursan ne mutlu, okurken kendinden bir şey bulursan daha da güzel. Ben yazarken iyileşiyorum, belki sen de okurken rahat bir nefes alırsın. İLGİ ALANLARIM * Kitap ve edebiyat * Yazarlık ve düşünce üretimi * Kültür ve insan psikolojisi * Tiyatro ve sahne çalışmaları