Ruhun Arka Koltuğu

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...
11 Haziran 2025 - 18:32
11 Haziran 2025 - 18:32 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 1  783
Ruhun Arka Koltuğu

Minibüsün arka koltuğunda beden çaresizce savruluyor.Her savruluşta, sadece kaslar değil, ruhun en koyu köşeleri de çatırdıyor.Sağa sola, boşluklara çarpıyor, parçalanıyor — kimse görmüyor, kimse anlamıyor.Her tümsek, kalbin derinlerine saplanan paslı bıçak gibi.Zaman orada değil, sadece bir boşluk var; telefonun ekranında akan saniyeler,dökülen kan gibi akıyor, kıyıda köşede kalan umutsuzluk.Tırnak kenarlarından çıkan acı, sessiz bir çığlık,kendi içinde yutkunan bir yangın.Dışarıda hayat devam ediyor, gürültü, ışıklar, ama orada,içeride tek olan şey, boğazda düğümlenen kelimeler ve çöken dünya.Her savruluşta, bir yan paramparça oluyor,bir yan hayatın acımasızlığını taşıyor.Yalnızlık zincir gibi sarıyor bedeni,kaçış yok, sadece savrulma var.Bir kıvılcım arıyor, ama sadece karanlık var.Hunharca çarpışmalar, yok oluşun sessizliği,ve sonunda tamamen kayboluş.Kimse görmedi, kimse duymadı.Minibüs arka koltuğunda bir ruh parçalanıyordu, sessiz, acımasız ve hunharca.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Sude Arslan Sosyal Çalışmacı - Köşe Yazarı