KADIN BİR ÇİÇEK OLSA

Kadın bir çiçek olsaydı

Gül olurdu…

Kokusu değdiği yüreğin ömrüne sinerdi.

​Sevgisini verse

Bir evin duvarları değil,

Yuvası olurdu insanın.

Bir bakışıyla kışı bahara,

Bir tebessümüyle geceyi sabaha çevirirdi.

​Kadın verirse

Yüreğini verirdi önce…

Sonra sabrını, şefkatini, duasını, gecelerini, uykularını, kimsenin görmediği gözyaşlarını verirdi.

​Kadın verirse

Ömründen eksiltip ömür katardı.

Kendi payına düşen güneşi

Çocuklarının yüzüne bırakırdı.

​Kadın bir çiçek olsaydı

Kökünü toprağa değil,

Sevdiğinin kalbine salardı.

Fırtına kopsa eğilir

Ama kökünden sökülmezdi.

​Kadın verirse anne olurdu;

Bir çocuğun alnında

Dünyanın bütün korkularını sustururdu.

​Kadın verirse eş olurdu;

Adamın yorgunluğunu

Söz söylemeden anlayan

Sessiz bir liman olurdu.

​Kadın verirse sevgili olurdu;

Bir ömrün en güzel tesadüfü,

Bir adamın kalbine yazılmış

Silinmez bir şiir olurdu.

​Kadın verirse

Ev olurdu, yuva olurdu, ocak olurdu.

Bir sofraya yemek değil,

Bereket koyardı.

​Kadın verirse

Gözyaşını saklar,

Gülüşünü çoğaltırdı.

Kendi yarasını saramadan

Başkasının yarasına merhem olurdu.

​Kadın bir çiçek olsaydı

Yaprağına dokunanı değil,

Köküne sahip çıkanı severdi.

Çünkü çiçek,

Koparılıp vazoya konulmak değil;

Toprağında sevilip

Orada büyümek isterdi.

​Kadın verirse

Bahar olurdu.

Kuru dallarda umut,

Sessiz evlerde hayat,

Yorgun kalplerde yeniden yaşama sevinci olurdu.

​Kadın verirse gül olurdu,

Gülistan olurdu,

Dua olurdu.

​Ama kadın severse…

Sadece bir adamı sevmezdi.

Onun yarınlarını, ailesini, hayallerini, çocuklarını, hatta bazen onun söyleyemediği

Cümleleri bile severdi.

​Kadın gerçekten sevilirse

Çiçek olmaktan vazgeçip

Bahçeye dönüşürdü.

Çünkü kadın bir çiçekse

Adam onun dalı değil; kökü olmalıydı.

Kökü sağlam olan çiçek

Fırtınadan korkmazdı.

​Kadın bir çiçekse

Erkek bahçıvan değil,

Yanında büyüyen başka bir hayat olmalıydı.

Çünkü gerçek sevgi,

Birinin diğerini yaşatması değil;

İki insanın birbirine hayat olmasıydı.

​Kadın verirse ana olur, yar olur.

Kadın verirse bir ev değil,

Bir dünya kurar.

​Kadın bir çiçekse…

Onu koparıp sevdiğini söyleyen değil,

Köklerine su verip bir ömür yanında duran adam gerçekten adamdır.