ŞİİR

İçimdeki Yabancı

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Kıyıda takılıp kalan, geçmişin gölgesinden kaçamayan ve kendi içine kilitlenmiş bir ruhun sessiz feryadı.

Emrah KarakoçEmrah Karakoç
14 Eylül 2026 - 09:13
14 Eylül 2026 - 09:13 ⏱ 1 dk Okuma Süresi
 9  34
İçimdeki Yabancı

Kıyıda yaşlanırım.

Pas tutmuş bir söz gibiyim limanda.

"Gemi hep yarına gidecek," derim;

Asıl seyahat, bu hiç gitmeyişlerim.

​Hayat, her gün bir parça soyar etimden.

Önce ümidi keser,

Sonra anıları tek tek dilimler.

Beden kalır geriye,

Bir enkaz gibi sürüklenen.

​Neden önce ruhu çekilir insanın?

Neden beden, bu mezarlığa nöbetçi bırakılır?

​Kalabalığa sığınırım, en gürültülüsüne.

Tek başıma kalmaktan değil,

Kendimle kalmaktan korktuğum için.

​Ve geçmiş...

Odamdan çıkmayı unutmuş yüzsüz bir misafir.

Gölgesi odama, nefesi havaya sinmiş.

Aynada gördüğüm, haritası yanmış bir ülkedir artık.

Kendi sınırlarıma en yabancı kasabayım.

​Ve en ıssız ev,

İçimdeki odadır:

Anahtarı kaybolmuş,

Kilidi pas içinde.

Etiketler:

Önceki Makale

YAZMAK İYİDİR..

Sonraki Makale

NEREYE GİDİYORSUN KALBİM

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Emrah Karakoç
Emrah Karakoç

İlgili Yazılar

Karşı Evin Annesi

Karşı Evin Annesi

Ali Koray Kaya 30 Haziran 2025  1  789

YORULMADIN MI

YORULMADIN MI

Kenan Kaya 16 Nisan 2026  5  42

ANNE

ANNE

Nazmi TOKTAMIŞ 22 Aralık 2025  1  45