BÖLÜM 7 ZAMANI DOKUYAN KIZ ILE GÖKYÜZÜ AYNASI

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Yukarda gökyüzünde, bir büyük ayna durur, O aynaya bakanlar, kendi kalbini görür.

28 Ekim 2026 - 08:09
28 Ekim 2026 - 08:09 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 0  1
BÖLÜM 7 ZAMANI DOKUYAN KIZ ILE GÖKYÜZÜ AYNASI

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde,

Güneşin doğduğu yer, Kaf Dağı’nın içinde.

Pireler davul çalar, develer oynar iken,

Zaman denilen nehir, tersine kaynar iken…

Yüksek bir kayalıkta, bir garip kulübede,

Bir kız yaşar imiş ki, benzeri yok ülkede.

Adına derlermiş İpar, elleri nurdan nakış,

Tezgâhında dokurmuş, her mevsimi kış ve kış.

Gümüşten ipliklerle, örermiş her bir günü,

O dokumadan dönmez, şu dünyanın düğünü.

Lakin kızın gönlünde, derin bir sızı varmış,

Dünyada ne kadar dert, varsa ona kalmış.

İnsanlar hırs içinde, günü hep harcarmış da,

Zamanın kıymetini, hiç kimse bilmezmiş de.

İpar ağlar dokurken, gözyaşı ipek olur,

Her damla gözyaşıyla, bir ömür heba olur.

Bir gün dağdan aşağı, inmiş bir derviş pirî,

Demiş: "Ağlama kızım, gör dünyada her biri,

Yukarda gökyüzünde, bir büyük ayna durur,

O aynaya bakanlar, kendi kalbini görür.

İnsanlar unuttu bak, aynaya bakmayı yâr,

Herkes zamana düşman, herkes bir nefes arar."

İpar almış tezgâhı, tırmanmış en tepeye,Başlamış gökyüzünü, nakışla bezemeye,

Öyle bir dokumuş ki; mavi gök ayna olmuş,

Bakan her nankör yürek, ansızın pişman olmuş.

Zamanın kıymetini, anlamış insanoğlu,

O günden sonra dönmüş, her ömrün doğru yolu.

Gökten üç elma düşmüş; biri zamanı bilene,

Biri emek verene, biri masal diyene…

İlkim M.K 

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

İlkim MK Mısralarda huzur, hikâyelerde hakikat arayan; kalemini vicdanın ve özlemin emrine vermiş bir yazar. Geçmişin izlerini geleceğin satırlarına taşıma gayretinde bir edebiyatsever.