ŞİİR

ANNE

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Sözcükler burada yas tutmaz, hatırlar. Bir hastane odasında yarım kalan cümleleri, “artık yeter” denilen bir ömrü, doya doya bakılamamış bir yüzü taşır. Bu satırlarda zaman durur; mevsimler anlamını yitirir. Ne bahar ısıtır insanı ne kalabalıklar yalnızlığı örter. Çünkü bazı üşümeler vardır ki yalnızca bir annenin sıcaklığıyla diner.

Nazmi TOKTAMIŞNazmi TOKTAMIŞ
22 Aralık 2025 - 18:22
22 Aralık 2025 - 18:22 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 1  45
ANNE

ANNEM... 

Şimdi bırakıp gittin ya,

bir sürgüne terk eder gibi

gecenin en karanlık yerine…

Yokluğun gibi hayat,

soğuk ve sessiz.

“Gelip seni alayım mı?” demiştim,

sen hastaydın,

gücün tükenmişti.

Kaderine yaslanmış,

kendini ona teslim etmiştin.

“Artık yetmez mi yaşadığım,

artık yeter,” demiştin.

Sen yaşamaya doyamadın,

ben ise sana

doya doya bakamadan kaldım.

Şimdi bekle diyorlar:

bahar gelsin,

karlar erisin gönül dünyamda.

Ama ben üşüyorum anne…

Öyle bir üşümek ki bu,

ne sıcak fayda eder

ne bahar.

Bir tek senin sıcaklığın yeterdi bana.

Sen şimdi

kim bilir cennetin hangi katındasın,

ben ise buradayım;

dünyanın en kalabalık yerinde

yapayalnızım,

anne…

NAZMİ TOKTAMIŞ 

Etiketler:

Önceki Makale

KENDİMDEN EKSİLEREK

Sonraki Makale

KIYI

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Nazmi TOKTAMIŞ
Nazmi TOKTAMIŞ

İlgili Yazılar

MUTLU OLMANIN YOLLARI

MUTLU OLMANIN YOLLARI

AYŞE KÜÇÜKIŞIK 10 Ekim 2025  7  94

AÇ KALPLİ

AÇ KALPLİ

İpek Tor 2 Mayıs 2026  9  64

Leke

Leke

Kübra Özel 22 Nisan 2026  8  42