HERŞEY GELİR…GEÇER

HERŞEY GELİR…GEÇER…

Kişisel bilançolarımızı çıkarır ,önümüzdeki günler kocaman kocaman laflar etmeye bayılırız ya …Artık şunu ,bunu yapmayacağım …aynı hataya düşmeyeceğim…kendi değerimi bilecek ,hak edene değer vereceğim…kimseye kolay kolay güvenmeyeceğim vs vs…

Her geçen zaman; öyle deneyimler yaşatıyor öyle öğretiler getirip koyuyor ki önüme ; hiç öyle büyük laflarım yok artık !

Çünkü ne zaman bu tip bir cümle kurmaya kalksam hayat ; gizli bir köşeye sinmiş “değerli “ köpek gibi kih kih gülüyormuş gibi geliyor bana…

Ben de haliyle iyice iddiasızlaştım …

Elbette herkes gibi cebime koyduğum birkaç tecrübe birkaç öğreti var ama onlar da kendi ihtiyacım olan deneyimler …Belki bazılarını siz çoktan öğrendiniz… belki zaten biliyordunuz. 

Oradan nasıl görünüyorum bilmem ama son birkaç yılda herşeyin fazlasıyla yolunda gittiğini düşünürken en az iki defa kendimi tepetaklak yolun ortasında bulmuşluğum var. Tam oturmuş oraya nasıl düştüğümü anlamaya çalışırken kendimi yüksekçe bir tahtta bulmuşluğum da var. 

“Hımm “dedim, kendi kendime…”Demek bir anda herşey değişebilir. Şimdi buranın tadını çıkar. Olur da bir daha düşecek olursan artık bil ki ; orasıyla burası arasında hiçbir fark yok. Ne çok sevin ne çok incin…

HERŞEY GELİR…GEÇER…

Tesadüflere hiç inanmadım. Her nerede ve kimle berabersem tam da orada ve o insanla olmam gerektiği için olduğunu hep bildim. Buna rağmen içinde olduğum oyunu unutup kızdığım ,isyan ettiğim zamanlar oldu. Beni koşulsuz seven güzel bir ailem var ve onlar da her zaman nazımı çekmeye hazır. Ben de onları kurban seçtim birkaç defa…

Bir gece annem üstümü örttükten sonra kapıda ,canımı acıtacak kadar yumuşak bir sesle babama fısıldadı ; 

“Bu aralar morali bozuk…Yarın bütün aileyi toplayıp yemek yiyelim .Ona iyi gelir…”

İki damla yaş süzüldü yastığıma…Utandım. Onlar bana hiçbir şey belli etmeden yaralarımı sarmaya çalışırken şımarıklık ettiğim için utandım.

“Hımm “ dedim kendi kendime…İyi ki varlar… Ve ne kadar da güzeller …Şimdi burada olmasalardı ne yapacaktın ?...Kime sığınacak ,çocuk gibi teselli ,şefkat bekleyecektin ?..

AİLE HER ŞEYDİR…ONLARIN DEĞERİNİ HER ZAMAN BİL…

Seminerler verdim, , TV’lere çıktım…Ellerim ,kollarım çiçek ve plaketle dolu eve geldiğim bir akşam annem çok sevdiğim yeğenimin o gün çok hasta olduğunu ve bütün gün beni sayıkladığını söyledi. Hemen yanına koştum ona sarılmak ve kendimi affettirmek için…

Beni beklerken uyuyakalmıştı…

O gece uyuyamadım…

“Hımm “ dedim kendi kendime…Dünyadaki hiçbir şey sevdiklerinden ve onların sağlığından kıymetli değil…Bir daha bunu unutma !...

SEN ; SEVDİKLERİN İYİ OLDUĞU SÜRECE İYİSİN…

İşte bu kadar…