GÖKTEN DÜŞEN CEVİZ

                 GÖKTEN DÜŞEN CEVİZ

Kargaların Zekâsıyla Tanışmaya Hazır mısınız? ?

Eymen, dün akşam annesini dinlemeyip geç yattığı için bu sabah uyanmakta oldukça zorlanıyordu. Annesi Hamide Hanım, “Oğlum, okula geç kalıyoruz. Hadi, uyanır mısın artık!” diye defalarca seslenmişti ama Eymen’in uyanmaya hiç niyeti yok gibiydi. Sonunda kardeşi Enes odaya girerek abisini uyandırmayı başardı. İki kardeş sevgiyle birbirlerine sarıldıktan sonra:

— Bir daha geç yatmayacağım kardeşim. Erken yatıp erken kalkacağım. Sen de öyle yap, olur mu?

— Tamam abi. Okula geç kalmak istemem ki hiç.

Kardeştiler ama aynı zamanda çok iyi dostlardı. Bazen her kardeş gibi aralarında küçük tartışmalar olsa da hemen barışırlardı.

— Hadi bakalım, kahvaltı hazır! İki dakika içinde masada olmazsanız okula geç kalacağız, ona göre! — diyen annelerinin uyarısına kulak vererek, elini yüzünü yıkayıp kahvaltı masasına geçtiler.

Kahvaltıdan sonra Eymen çabucak hazırlandı. Her sabah evde yalnız kalmaması için küçük kardeşi Enes de onlara eşlik ediyordu. Annesi evden çıkmadan önce, balkona kurumaya serdiği taze cevizlerden birkaç tanesini Eymen’in beslenme çantasına koydu. Bunu gören minik Enes hemen sordu:

— Anne, neden balkona döktün cevizlerimizi?

— Onlar taze ceviz oğlum. Yeni toplandıkları için içleri biraz ıslak. Kurumazlarsa çürüyebilirler. O yüzden balkona serdim, kurusunlar diye.

— Anladım anne. Ama ya cevizlerimizi çalarlarsa?

— Merak etme, kimse ceviz çalmaz. Zaten bu akşam hepsini toplayacağım.

— Tamam anne, anladım.

Sonunda okula gitmek için yola çıktılar. Annelerinin bir elinden Eymen, diğer elinden Enes tutmuştu. Tam o sırada bir ceviz yuvarlanarak önlerine düştü. Ardından tepelerinde karga sesleri duyuldu.

— Anneee! Ceviz düştü gökten! — diye bağırdılar Eymen ve Enes aynı anda.

— Evet, gökten ceviz düştü. Kargalar çok zeki kuşlardır. Gagalarıyla kıramadıkları cevizleri yüksekten bırakırlar. Yere düşünce kırılan cevizleri görüp hemen alırlar ve içini yerler.

— Aaa, çok zekice! Gerçekten çok zekiymiş bu kargalar. Bunu bilmiyordum. Hemen okula gidip en yakın arkadaşım Kerem’e anlatmalıyım! — dedi Eymen heyecanla.

— Anlat tabii ki oğlum. Hem az kaldı, geldik sayılır.

Kerem’e bir an önce anlatmak için okul bahçesinde heyecanla koşmaya başladı.

Eymen’i okula bıraktıktan sonra Enes eve gitmek istemedi ve annesine seslendi:

— Anne, teyzeme gidelim mi? Ben teyzemi özledim!

— Olur oğlum, hadi gidelim.

Kız kardeşi Melike’de, Eymen’in okul çıkışına kadar zaman geçirdikten sonra hep birlikte Eymen’i okuldan alıp eve döndüler.

Eve gelir gelmez Eymen ve Enes hemen balkona koştular. Cevizlerini kontrol etmek istiyorlardı. Ancak kapıyı açtıklarında büyük bir sürprizle karşılaştılar.

— Anneee! Cevizlerimiz yok, hepsi gitmiş!

Anneleri yanlarına geldiğinde gerçekten cevizler yoktu. Çocuklar şaşkınlıkla bakarken Hamide Hanım gülmeye başladı. Çünkü sabah gökten düşen o ceviz, balkonlarındaki cevizlerden sadece bir tanesiydi!

Evet, kargalar gerçekten çok zeki kuşlardı ve o gün karınlarını Eymen’lerin cevizleriyle doyurmuşlardı.