ATATÜRK VE FİDANLAR

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Elif’in doğa gezisi sırasında Atatürk’ün izinde doğayı sevme, koruma ve bir fidanın geleceğe dönüşmesini öğrenmesini anlatan eğitici bir hikâye. Atatürk temalı bu hikâye, Elif’in doğa gezisiyle birlikte çevre bilinci, doğa sevgisi ve fidan dikmenin önemini keşfetmesini anlatır.

20 Mayıs 2026 - 13:19
20 Mayıs 2026 - 13:19 ⏱ 6 dk Okuma Süresi
 3  53
ATATÜRK VE FİDANLAR
Elif, sınıfıyla çıktığı doğa gezisinde Atatürk’ün izinde doğayı sevmenin ve korumanın önemini öğrenir ve kendisine verilen fidanı büyütmeye karar verir.

ATATÜRK VE FİDANLAR

Sabah güneşi yavaş yavaş köyün üzerine doğarken Elif gözlerini açtı. Oda hafif aydınlanmıştı. Pencereden içeri kuş sesleri doluyordu. Serçeler bahçede cıvıldıyor, ağaçların dalları hafif rüzgârla sallanıyordu. Toprak, gece yağan yağmurdan sonra ıslak ve serindi.

Elif daha yatağından kalkmadan bugün çok özel bir gün olduğunu hatırladı. Çünkü sınıfıyla birlikte bir tabiat gezisine gidecekti.

Hemen kalktı, yüzünü yıkadı ve mutfağa gitti. Annesi kahvaltı hazırlıyordu. Masada sıcak ekmek, peynir, zeytin, domates ve bal vardı. Elif annesine sarıldı. Annesi onun saçlarını okşadı.

“Bugün çok heyecanlısın,” dedi.

Elif gülümseyerek, “Evet anne, bugün doğayı gezeceğiz. Ağaçları, çiçekleri, akarsuyu göreceğiz,” dedi.

Annesi tebessüm etti. “Doğayı seven insan güzel insandır,” dedi.

Elif bu sözü aklında tuttu. Çünkü doğayı çok seviyordu. Çiçekleri koparmadan izlemeyi, böcekleri incitmeden takip etmeyi, kuşları rahatsız etmeden seyretmeyi öğrenmişti.

Kahvaltıdan sonra çantasını aldı ve okula doğru yürüdü. Yol boyunca her şey ona daha güzel görünüyordu. Kırmızı gelincikler, sarı papatyalar, mor çiçekler yol kenarlarını süslüyordu. Küçük bir kelebek bir çiçeğin üzerine konmuştu. Elif durdu ve onu izledi. Kelebeğin kanatları sanki renkli bir resim gibiydi.

Gökyüzü açık maviydi. Bulutlar pamuk gibiydi. Ağaçlar rüzgârla sallanıyor, yapraklar arasında huzurlu bir ses çıkıyordu. Elif doğanın her anını çok seviyordu.

Okula vardığında arkadaşları çoktan toplanmıştı. Öğretmenleri Ayşe Hanım öğrencilerine baktı ve gülümsedi.

“Çocuklar,” dedi, “bugün doğayı yakından tanıyacağız. Ağaçları, kuşları, böcekleri ve suyu göreceğiz. Ama en önemlisi doğayı korumayı öğreneceğiz.”

Sonra sesini biraz daha yumuşattı ve ekledi:

“Mustafa Kemal Atatürk, çocukları ve doğayı çok severdi. Bizim bilinçli, temiz ve çalışkan olmamızı isterdi. Bugün onun izinde doğayı korumayı öğreneceğiz.”

Çocuklar heyecanlandı. Elif’in kalbi hızlı hızlı atıyordu. Çünkü Atatürk’ü çok seviyordu ve onun adını duyunca daha da gururlanıyordu.

Okulun önünde sarı bir otobüs bekliyordu. Herkes sırayla bindi. Otobüs hareket edince pencerelerden dışarı bakmaya başladılar. Tarlalar, bahçeler, küçük dereler yanlarından geçiyordu. Uzaktan koyun sürüleri görünüyordu. Gökyüzü gittikçe daha geniş bir hâl alıyordu.

Bir süre sonra ormanın kenarına geldiler. Otobüsten indiler. Temiz hava yüzlerine çarptı. Kuş sesleri her yandan geliyordu.

Ayşe Öğretmen çocukları topladı:

“Burada kurallarımız var,” dedi. “Hiçbir çiçek koparmıyoruz, ağaçlara zarar vermiyoruz, hayvanları korkutmuyoruz, doğayı kirletmiyoruz.”

Herkes başını salladı.

Ormana doğru yürümeye başladılar. Uzun ağaçlar gökyüzüne uzanıyordu. Güneş yaprakların arasından süzülüyor, yerde ışık oyunları oluşturuyordu. Sincaplar ağaçtan ağaca koşuyor, kuşlar dallarda şarkı söylüyordu.

Elif bir sincabı gördü. Küçük ve hızlıydı. Bir ağaca tırmandı ve gözden kayboldu.

“Ne kadar hızlı,” dedi.

Ayşe Öğretmen, “Doğada her canlının bir görevi vardır,” dedi. “Sincaplar, kuşlar, böcekler… Hepsi doğanın bir parçasıdır.”

Biraz ileride bir akarsuya ulaştılar. Su berraktı. Taşların arasından akıyor, şırıl şırıl ses çıkarıyordu. Minik balıklar suyun içinde yüzüyordu.

Elif suya dokundu. Çok serindi.

“Su hayat demektir,” dedi öğretmen. “Su olmazsa çiçekler açmaz, ağaçlar büyümez, insanlar ve hayvanlar yaşayamaz.”

Çocuklar suyu izlerken huzur buldu.

Sonra geniş bir çayıra geldiler. Burada çiçekler her yerdeydi. Kırmızı, sarı, mor ve beyaz çiçekler rüzgârla sallanıyordu. Arılar çiçeklerin arasında dolaşıyor, kelebekler uçuyordu.

Elif çiçeklere bakarken büyülenmiş gibiydi.

“Doğa çok güzel,” dedi.

Ayşe Öğretmen, “Evet,” dedi, “ama bu güzelliği korumak bizim görevimiz.”

Öğle vakti olunca çocuklar çimenlerin üzerine oturdu. Yemeklerini çıkardılar. Gökyüzüne baktılar. Bulutlar şekil değiştiriyordu.

Yemekten sonra Ayşe Öğretmen çocuklara küçük defterler verdi:

“Bugün gördüklerinizi yazın,” dedi.

Elif defterine uzun uzun yazdı. Ağaçları, kuşları, suyu, çiçekleri anlattı. En son bir cümle yazdı:

“Doğa bize emanet edilen bir hazinedir.”

Bir süre sonra yaşlı bir bahçıvanla karşılaştılar. Adı Hasan Dede idi. Elinde küçük bir sulama kabı vardı, çiçekleri suluyordu.

“Doğayı seven insan geleceği sever,” dedi.

Sonra elinde küçük bir fidan gösterdi:

“Bu fidan büyüyecek, bir gün büyük bir ağaç olacak. İnsanlara gölge, kuşlara yuva olacak.”

Elif fidanı dikkatle izledi.

Hasan Dede her çocuğa birer fidan verdi:

“Bunları evinize götürün, toprağa dikin ve büyütün.”

Elif fidanı dikkatle aldı. Sanki çok değerli bir şey taşıyordu.

O an Ayşe Öğretmen konuştu:

“Çocuklar, Atatürk üretmeyi, çalışmayı ve doğayı çok severdi. Biz de onun izinde olacağız. Bu fidanlar bizim geleceğimizdir.”

Elif o an çok etkilendi ve fidanı koruyacağına kendi kendine söz verdi.

Dönüş zamanı geldiğinde gökyüzü kızıl ve turuncu renklere bürünmüştü. Güneş batıyordu. Kuşlar yuvalarına dönüyordu.

Çocuklar otobüse binmeden önce etrafa baktı. Yerde küçük bir çöp bile bırakmamışlardı.

Ayşe Öğretmen gülümsedi:

“İşte Atatürk’ün istediği çocuklar böyle olur.”

Otobüs köye doğru ilerlerken Elif camdan dışarı baktı. Elindeki fidanı sıkı sıkı tutuyordu.

Eve geldiğinde annesine her şeyi anlattı. Akarsuyu, çiçekleri, kuşları, Hasan Dede’yi ve fidanı…

Annesi küçük bir saksı getirdi. Elif fidanı dikkatle saksıya dikti ve üzerine su döktü.

“Her gün seni büyüteceğim,” dedi.

Gece olduğunda Elif pencerenin önüne oturdu. Gökyüzünde yıldızlar vardı. Bahçeden çiçek kokuları geliyordu.

“Sen büyüyeceksin,” dedi, “ben de seni koruyacağım.”

O gün Elif şunu öğrendi: Doğa, ağaçlar, çiçekler, hayvanlar ve fidanlar insanın en değerli emanetidir.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Umran Tezcan Yazar ve öğretmen Ümran Tezcan, 1997 yılında Uşak’ta doğdu. 2020 yılında Uşak Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Matematik Bölümü’nden mezun oldu. Şu an öğretmenlik mesleğini sürdürürken, çocukluğundan beri kalbinde taşıdığı yazma tutkusunu profesyonel eserlerle okurlarına ulaştırıyor. Her yaş grubuna hitap eden çocuk kitapları, masallar, öyküler, denemeler ve romanlar kaleme alan Tezcan, Ekim 2026'da Eskişehir'de düzenlenen Yunus Emre Şenliği kapsamında Kaybolan Tebessümler Ülkesi adlı denemesiyle birincilik ödülüne layık görüldü. Yazarın Mavi Nefes Yayınları etiketiyle Gökyüzünün Sabrı, Fikir İzleri bünyesindeki çalışmalarıyla da Aydınlık Çiçeği adlı eserleri yayımlandı. Fikir İzleri Platformunda ayrıca Gezgin Kafalar serisinin yanı sıra Geçmişin İzini Taşıyan Sayfalar, Kuyunun Vurgunu, Ağlayan Yeşil Dallar, Fikrin Aydınlık Elemi, Birlikte Başarmak ve Kuyudaki Mavi gibi öykü ve denemeleriyle üretmeye devam ediyor. Edebiyat yolculuğunu uluslararası alana da taşıyan yazar, İngilizce eserleriyle dünya genelindeki okurlara sesleniyor. Amazon KDP üzerinden yayımlanan Half of the Star adlı kitabının yanı sıra; Ara's Wrath, The Nilüfer Fair, The Echoing Bell Özseda, The Heirs of Mirror Lake, The Mirror of Sirrus, The Epic of the Yellow Lily, The Snowdrop That Broke Its Chains, Bridgehead, The Young Crew Trained by the Queen, The Rose of Numbers ve The Flower of the Broken Branch adlı kitapları da Amazon KDP'de mevcuttur. Royal Road (yazarkenmutluyum / umrantezcan) ve Inkitt platformlarında Aydoras: The City of Choices, Flowers Garden, The Ballad of Rain ve The Eternal Roots of Veridiana adlı fantastik kurgu serilerini okurlarıyla buluştururken, Aydoras: The City of Choices eseri Wattpad platformunda ise Sonsöz: Şehirlerin Şehri Aydoras adıyla yer almaktadır. Tezcan, kitap evrenlerini YouTube kanalı (@flowersgarden134) üzerinden paylaştığı videolarla da destekleyerek her yaştan okura ulaşmayı sürdürüyor.