Ağarmış Saçların Gölgesinde

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...
16 Şubat 2026 - 10:56
16 Şubat 2026 - 10:56 ⏱ 2 dk Okuma Süresi
 0  45
Ağarmış Saçların Gölgesinde

Bazı insanların ölümü sadece bir vedadan ibaret değildir; çocukluğunuzun da toprağa verilmesidir.

Onlarla birlikte saklandığınız anılar, dizlerine baş koyduğunuz akşamüstleri, içinizi sebepsiz yere hafifleten o güven duygusu da susar.

Kaç yaşında olursanız olun, yanlarında kendinizi yeniden çocuk hissettiğiniz bir yer vardır. Sığınacak bir diz, sorgusuz kabul edileceğiniz bir kalp…

Onlar hayattayken büyümek ertelenmiş bir şey gibidir. Çünkü insan, yanında küçülebildiği biri varken gerçekten büyümez. Asıl büyümek, onların yokluğunda başlar. Bir sabah uyanır ve artık sizi çocuk gibi sevecek kimsenin kalmadığını fark edersiniz.

Söylesenize, sevgi olmadan yaşam neye yarar? Çocukluk anıları olmadan büyümek neye yarar?

En güzel manzara, bir parkta ağarmış saçları rüzgârda savrulan bir dede ile kahkahası göğe karışan bir çocuğun yan yana gülüşü değil midir? O an, zamanın bütün yükü iner omuzlardan. Bükülmüş bir bel doğrulur, kırışmış bir yüz aydınlanır. Çünkü bir çocuğun saf varlığı, yılların yorgunluğunu unutturur. 

Ağarmış saçlar ve yavaşlayan adımlarla dünyadan göçmeye hazırlanırken insanı yeniden hayata bağlayan şey, işte o gözlerdeki ışıltıdır. Bir çocuğun gözlerinde kendini affedilmiş gibi görmek… Yeniden başlama ihtimali gibi.

Belki de kendi çocuklarına eksik verdikleri sevgiyi, torunlarının avuçlarına fazlasıyla bırakırlar. Telafi etmek ister gibi, gecikmiş bir şefkati cömertçe sunarlar. Ve sen, en güzel çocukluğunu onların gözlerinde yaşarsın. Anne babası tarafından ihmal edilerek büyüyen çocuklar içinse bu sevgi daha da kıymetlidir. Onların tatlı bir sözü, şefkatli bir tebessümü, birlikte paylaşılan birkaç küçük an… Hepsi kalbin en sağlam duvarına asılır.

Çünkü bilirler ki, o insan öldüğünde yalnızca bir can değil; bir daha asla bulunamayacak bir sığınak da kaybolacaktır. Ve bazı ölümlerle birlikte, içimizde sakladığımız son çocukluk hatırası da toprağa karışır.

Tepkiniz Nedir?

like

dislike

love

funny

angry

sad

wow

Elif Hanne Çocukluğundan beri bulduğu her satıra tutunan, İnsanlardan nefesi daraldıkça kalem ve defterlerine sığınan, iç seslerin izini süren naçizane bir kalem.