KÖŞE YAZISI

Kalbimi Özgür Bırak.

Bu makaleyi sesli dinleyebilirsiniz...

Arzu Akgün

7 Kasım 2025 - 11:15

7 Kasım 2025 - 11:15 ⏱ 2 dk Okuma Süresi

0 48

Affetmek: Kalbimi Özgür Bırakmak

Bir zamanlar kırıldım.

Sessizce, kimse duymadan…

Kalbim öyle dolmuştu ki, sanki nefes almak bile ağır geliyordu. Bazen gözyaşlarımı yastığıma sakladım, bazen güçlü görünmek için gülümsedim. Ama içimde bir yer hep acıdı.

Sonra bir gün fark ettim ki, ben aslında geçmişte takılı kalmıştım. Her hatırlayışımda yeniden yaşadığım o anlar, beni değil, sadece acımı büyütüyordu. Ve işte o an, kendime şu soruyu sordum:

“Gerçekten özgür müyüm?”

Cevap “hayır”dı. Çünkü affetmemiştim.

Affetmek…

İlk başta bana imkânsız ve çok ağır gibi geldi. “Ben nasıl affederim bunca yaşananlardan sonra ?” dedim defalarca kendime.

Ama sonra anladım: Affetmek, karşındaki insan için değil, kendi kalbin için yapılan bir iyilikmiş.

Çünkü affettiğinde, o karanlık yerin içinde bir ışık aydınlandım.

Kalbimin yeniden nefes alıdığını fark ettim.

Affettim mi?

Evet…

Zor oldu ama ettim.

Çünkü artık geçmişin ağırlığıyla değil, bugünün huzuruyla yaşamak istedim.

Kırıldığım kişileri değil, kendimi iyileştirmeyi seçtim.