Diyarbakır Ve İstanbul

Zarif bir kadın gibidir güzel istanbul

Mabedi derya afeti devran kendisi

Yiğit bir adam gibidir güzel diyarbakır

Sevdasına sadık rengi surlar karası

İstanbul narin kırılgan bir kadın gibi

Yiğit bir sevdadan olma kırılganlık bu

Diyarbakır İstanbul arasında derin bir bağ var

Yara misali kabuk tutar tekrar kanar sonra

Bir bakış bir gülüş kapatır açılan yarayı

Sevdadan yana teselliler saklıdır açılan yarada

Kabuk tutmuş her bir yarayı özlem okşar

Ondan ki sevda yarası kolay kapanmaz

Çünkü özlem sevdanın açtığı yaraya bekçi olur

İstanbul ve diyarbakır arasında bir sevda yarası

Kendimi durmadan bu iki aşığın arasında bulurum

Anladım galiba anladım bu sefer gerçekten

Zarif güzel bir kadına yiğit bir adam yakışır

İstanbul zarif güzel bir kadın diyarbakır asi yiğit bir adam

Ben bu iki aşığın aşkının günlüğünü tutuyorum

Çok uzağımda olmaksızın bir şarkı çalıyor

Bu çalan şarkıyı derinden soluksuz dinliyorum

Vakit aşk olmuş hasret yine del eder

Aşk tufanının sızlayan bir gönül yarasıdır bu

İki kalbin tek bir aşkla vurulup duyulmasıdır

İstanbul ve diyarbakır bir kördüğüm sevda dili

Vakit aşkla vurmuş aşk vakitsiz yakmış iki yüreği

Yanmalar yine hasretten aşka dönüyor

Böylesi bir yanmaktan hüzün kalmaz geriye

Hüzün ayrı bir tad katıyor aşka aşk hüznü seviyor

Diyarbakır İstanbula yürüyor aşka sorsan koşuyor

Hasret yazılmış gönüllerde eskiyen prangalar gibi

Her şiirin içinde bir duygu var aşka aç ayrılığa tok

İkiden bire düşmekle iki can bir aşk doğuruyor

İstanbul ve diyarbakır aşkın şarabını tatmış iki deli

İki gönül birlikte düşmüş bir aşkın narına

Şahitlik etmezsem bu sevdaya ayıp olur şimdi

Şahidiyim en güzel aşkın dalında gülün mevsiminde baharın

Sinan Bayram