Biz Hâlâ 3 Kişiyiz…

Biz Hâlâ 3 Kişiyiz…

Her şey bitmemeli hayatta…
Bazı şeyler hep yarım kalmalı,
tıpkı sana her baktığımda
yeniden başlayan içimdeki o ilk his gibi.

Tamamlarsak belki sıradanlaşırız,
oysa ben seni
her gün biraz daha keşfetmeyi seviyorum.
Eksik kalan her cümlede
adın var,
yarım kalan her hayalde
ellerin.

Birlikte sustuğumuz anlar bile
tam değil aslında…
çünkü kalbim
sana söyleyecek daha çok şey saklıyor.

Bitmesin hiçbir şey…
ne gözlerindeki o sıcaklık,
ne bana “biz” dediğin o an.

Bırakalım biraz eksik kalsın hayat,
çünkü ben seni
her gün yeniden tamamlamak istiyorum.

Bitmesin hiçbir şey…
oğluma ve sana olan sevgim hiç bitmesin.

Zaman geçsin, yıllar yorulsun,
ama kalbimdeki yeriniz
hep ilk günkü gibi kalsın.

Sen… hayatıma anlam katan,
karanlığıma ışık olan kadın,
oğlum… nefesimin en saf nedeni,
gözlerimde büyüyen en güzel mucize.

Biriniz kalbimin huzuru,
biriniz kalbimin devamı…
ben ikinizin arasında
kendimi tamamlanmış hissediyorum.

Eksilmesin hiçbir şey,
ne gülüşünüz
ne sesiniz
ne de bana “biz” oluşunuz…

Çünkü ben en çok
sizi sevmeyi seviyorum.

Eksilmesin hiçbir şey,
ne gözlerindeki o huzur,
ne evimizin içini dolduran o sıcaklık…

Eksilmesin hiçbir şey,
oğlumuzun gülüşü,
senin bana bakışın,
biz olmanın o tarifsiz hali…

Rüzgârlar geçsin, zaman aksın,
ama sevgimiz
hiçbir mevsime yenilmesin.

Eksilmesin hiçbir şey,
çünkü ben
sizi sevdikçe çoğalıyorum,
sizi düşündükçe tamamlanıyorum.

Ve ne olursa olsun…
biz,
hep biraz daha “biz” kalalım.

Hep biraz daha “biz” kalalım…
kalabalıklar içinde kaybolmadan,
hayatın gürültüsüne yenilmeden.

Sen elimi tuttuğunda
dünya biraz daha yavaşlasın,
oğlumuz güldüğünde
zaman bir anlığına dursun.

Hep biraz daha “biz” kalalım…
kırıldığımızda bile
birbirimize dönmeyi bilen,
suskunlukta bile
aynı duyguyu hisseden.

Eksik kalsın bazı şeyler,
ama biz eksilmeyelim…

Çünkü ben,
en çok seninle “biz”im,
en çok onunla “hayat”…

Ve ikinizle
tam anlamıyla varım.

Biliyorum…
bazı şeyler imkânsız artık,
bazı kapılar bir daha açılmıyor.

Ama sevgimiz…
hiçbir yere gitmedi.

Oğlumuz cennette,
belki dokunamıyoruz,
belki sesini duyamıyoruz…
ama o,
kalbimizin en derin yerinde
yaşamaya devam ediyor.

Senin gözlerinde onu görüyorum,
benim sessizliğimde o var…
ve biz,
onu sevdikçe
birbirimize daha sıkı tutunuyoruz.

Eksik değiliz aslında,
sadece
cennete uzanan bir parçamız var.

Ve bir gün…
zamanın bile anlamını yitirdiği yerde,
yine üç kişi olacağız.

O zamana kadar…
gel,
onun sevgisini aramızda yaşatalım.

Çünkü o,
bizim en güzel “biz”imizdi…

Yine üç kişi olacağız…
zamanın sustuğu bir yerde,
acının anlamını yitirdiği bir anda.

Yine üç kişi olacağız…
sen, ben ve kalbimizin
hiç eksilmeyen parçası.

Şimdi ayrı düşmüş gibi görünsek de,
sevgi hiçbir mesafeyi tanımaz…
o, bizimle nefes alır,
bizimle yaşar.

Bir gün…
özlemin yerini kavuşma aldığında,
gözyaşlarımız
yerini sonsuz bir gülüşe bırakacak.

Yine üç kişi olacağız…
bu kez
hiç ayrılmamak üzere.

Biliyorum…
bazı yollar yarım kalır,
bazı sesler bir daha duyulmaz.

Ama sevgi…
hiçbir zaman eksilmez.

Biz hâlâ 3 kişiyiz…
sen, ben
ve kalbimizin cennete uzanan parçası.

Gözlerinle bana baktığında
onu da görüyorum,
sessizliğimizde bile
onun sesi var.

Eksik değiliz biz…
sadece bir yanımız
gökyüzünde yaşıyor.

Ve bir gün…
özlemin bittiği yerde,
zamanın durduğu o anda
yine sarılacağız üçümüz.

O zamana kadar…
sen elimi bırakma,
ben de seni.

Çünkü biz…
acıyla değil,
sevgiyle bağlıyız birbirimize.

Ve ne olursa olsun…
biz hâlâ 3 kişiyiz. 🤍