Gurbet...

Gurbet'te yalnızlık nedir,bilir misin?

Bir tas çorba'ya,karşılıklı bir fincan kahve içmeye,iki lâf'ın belini kırma'ya hasret kalma'yı...

Gurbet'te hastalık nedir, bilir misin?

Revir'le hastane arasında mekik dokuma'yı...

İlaçları,kan kokusunu,serumları...

Acı acı çalan siren sesleri,uykusuz geceleri...

Gurbet'te yalnızlık nedir bilir misin?

Bir yüze,söze,bir merhaba'ya hasret yaşama'ya çalışma'yı,

Sahi;hayatı'nda kaç kez ranza'ndan hıçkırıklar'la uyandın!?

Yastığını sıcak gözyaşları'yla ıslattın.

Gurbet'te yaşamak var ya;dar bir kabir'de yaşamak gibi;

Karanlık dehlizler'de boğulmak gibidir,

Memleket sevdas'ıyla şafakları sayarsın!

Yetimlik,öksüzlük,özlem,gariplik, ayrılık nedir tam da orda anlarsın.

En iyi dostun kağıt kalem olur ,

En çok'ta acı ve hasret mısralar dökülür,

Bazen duvarlar'la konuşur,bazen duvarları yumruklarsın,

Bazen de bir kuş olup kanat çırpmak,gökyüzü'nde süzülerek uzaklaşıp kaybolmak istersin.

Kaç kez ana'nın,baba'nın,gardaş'ın,yar'in kokusu burnunu sızlattı,ciğerini dağladı,

Kaç kez ücra bir köşe'de yığılıp dertli dertli ağıtlar yaktın?

Her çalan telefona titreyerek ve "acaba,yoksa..." diyerek el uzatma'yı bilir misin sen!

Gurbet'te yalnızlık nedir bilir misin?

Yığınlar içinde kaybolmayı,

Yabancı sokaklar'da tanıdık bir yüz aramayı...

Söküğünü kendin dikersin,

Yaranı da kendin sararsın,

Bir gül misali sararıp solarsın,

Gerçekleşmeyecek hülyalara dalarsın,

Hayal ve umut kırıntıları'yla kalakalırsın.

Ayrılık ateşi dört bir yanını sarar,yüreğini kavurdukça kavurur,gün gelir de"iyi ki ölüm var dedirtir"gurbet.

Gurbet...

Gurbet nedir bilir misin sen!?

Fersah fersah mesafeler açtığın içim'deki sensin!

~Şiir Yürekli Roman Yazarı